Aspasia

VOLVE O CONCURSO ODISEA

2012-01-12T01:01:00.001+01:00

Unha das mellores formas de comezar a 2ª avaliación e de recuperarnos do parón de Nadal é apuntarnos ao concurso Odisea, xa na súa 7ª edición, que organiza a sección galega da SEEC (Sociedad de Estudios Clásicos). Este concurso, de patente galega, conta este ano coa participación doutras dúas comunidades autónomas: Valencia e Cataluña, o cal fai máis emocionate o desempate e máis xugoso o premio.
Aínda que os máis veteranos xa coñecen ben as bases e normas, non estaría demais botar unha ollada de novo e sobre todo, entrenar coas preguntas de anos anteriores. Quen queira comprobar ous seus atinos e desatinos pode consultar tamén as respostas.
Este ano a temática son as viaxes no mundo antigo, polo que compre que comecemos repasando as viaxes na mitoloxía: a dos Argonautas, a Odisea de Ulises, a expedición a Troia, as viaxes de Heracles... para logo pasasr as viaxes na vida cotia, nas institucións e na historia.
Desta vez, por problemas familiares, eu non vou poder acompañarvos, pero estarei dándovos ánimos a través do blog e controlando os resultados por Internet. Ademais, seguro que substituta/o que veña engánchase ao concurso e vos facilita poder responder as preguntas na aula. Pero non esquezades que os profes non somos máis que os que marcan o ritmo dos remeiros e os que teñen que mover o barco dándolle ao remo sodes vós. Así a vosa travesía será mérito propio e seguro que chegades a bo porto. Καλό ταξίδι!

Preparando a nosa viaxe

2011-12-02T00:50:00.001+01:00

Tal como anunciabamos a comezo de curso, este ano toca viaxe por terras Hispanas. Como a proposta incial de viaxar pola Tarraconensis, Empùries e Barcelona, incluíndo visita ao Salón do Cómic de Barcelona, non tivo unha calurosa acollida (moi a pesar da profe); cambiamos o noso intinerario polo sur: Lusitania e Baetica. Repetimos o itenerarios que case tres anos atrás fixeramos con aquela titoría de 4º C da ESO. Agora son todos eles e elas exalumnos do instituto. Bota unha ollada e ao final da presentación pulsa nas ligazóns para obter máis información.

Viaxe a Mérida e Andalucía

View more presentations from Susana Losada

Chiron en Compostela 2011: Os profes tamén necesitamos aprender

2011-11-27T22:58:00.001+01:00

Hai tres anos nacía este blog gracias a un curso de Chiron, o gran espazo colaborativo para profesoras e profesores de clásicas, que nos alimenta a todos e ao que algúns tentamos alimentar de cando en vez. Si naquel momento Chiron foi quen de que o departamento de grego do IES de Melide abrise unha ventá ao mundo, hoxe sigue sendo elemento indispensable de formación, continua fonte de aprendizaxe e recurso imprescindible para o noso traballo na aula. Non hai dúbida de que Chiron, esta gran comunidade do centauro ocupa un lugar moi destacado no noso PLE, un dos novos concepto que aprendemos que non é outra cousa que unha reflexión sobre como é o noso proceso de aprendizaxe.
No breve tempo da fin de semana, tivemos oportunidade de aprender dos grandes centauros en directo. Por moitas marabillas que faga a rede, nunca poderá suplir o calor da presenza físca coa virtualidade omnipresente. Así disfrutamos de Sebastià Giralt (Labyrinthus, Els dies de Dèdal) que nos ensinou trucos para o tratamento de imaxes. Para moitos de nós a súa macrogalería de Flickr é un pracenteiro paseo por todos aqueles museos aos que nonpuidemos ir. Con Carlos Cabanillas (ExtremaduraClásica), o pai dos centauros, e @ubibene en twiter, moitos de nós comezamos a twitear e facer círculos en Google +. Se poñemos neste post todos os sitios de Margalida Capellà (El Fil de les Clàssiques, Aracne fila i fila ....) non acabaríamos. Con ela coñecimos novas ferramentas para a tradución e importantes bibliotecas virtuais que nos axuden na árdua tarefa de escoller textos.
Luis Inclán (http://doceoetdisco.blogspot.com) achegounos novas ferrramentas para publicar na web, ademais de blogs e wikis que xa coñeciamos. Así naceron tímidos intentos en scoop.it para recoller e almacenar novas que teñan que ver coa cultura clásica. Álvaro P. Vilariño (http://divesgallaecia.blogspot.com), o mega centauro galego, e Olga Díez (http://labryx.blogspot.com) descubríronos como facer de xeito rápido e sinxelo pasatempos e como mellorar as nosas aulas virtuais con cuestinonarios.
Falar de Ana Ovando (http://voxgraeca.blogspot.com) e o seu traballo requeriría un post á parte. Algúns dos enlaces imprescindibles deste blog son obra dela. No curso só nos amosou un chisco do seu bo facer e como seleccionar a información que nos chega mediante marcadores sociais, google reader e outros. A pesares de todos estes filtros, ás veces é difícil evita a "infoxicación".
E xa para rematar, Juanvi Santa Isabel (http://assessoria.zoomblog.com/) espúxonos o labor da Domus Baebia Saguntina e o traballo dos talleres de Sagunt, que nós tivemos a fortuna de disfrutar. Por si esto non fose pouco, organizou unha auténtica festa cos seu talleres: fixemos fíbulas, bulas, abanos, mosaicos... bebimos auténtico mulsum de fabricación propia. É un pracer poder escoitar en directo a Juanvi, é imposible non contaxiarse co seu entusiasmo.
Pero o mellor destas xornadas non foron as moitas ferramentas que aprendemos nin os moitos recursos que coñecimos, senón a transmisión da necesidade de aprender. É imposible ser boa profesora e tentar comunicar aos nosas alumnas a alumnos esta necesidade de aprender si nós mesmos non amosamos esa actitude de continua aprendizaxe. Ensinamos actitudes, máis que contidos. Por elo, gratias plurimas a todos os centauros pola súa xenerosidade e polo seu traballo, en especial a Álvaro P. Vilariño, que fixo posible encontro.

A orixe do mundo noutras relixións ou mitoloxías.

2011-10-24T01:20:00.000+02:00

Despois de estudar a cosmogonía segundo Hesíodo, que nos narra a orixe do mundo segundo a mitoloxía grega, compre que revisemos outras explicacións mitolóxicas deste mesmo feito. É obrigado empezar pola tradición xudeo-cristiana, que recolle a creación do mundo no primeiro dos libros da Biblia, o Xénese, palabra grega que significa orixe. Para que nos sexa máis doada a lectura imos valernos da imaxe. En primeiro lugar temos unha versión en anime de O. Tezuka, debuxante considerado o "pai do manga".
Pero esta historia non estaría completa senón explicásemos con detalle o castigo de Deus aos hoems por desobedecer, a famosa maldición bílblica. O texto está literalemnte sacado da biblia e os deuxos son obra do xenial Robert Crumb, na súa obra Génesis

Open publication - Free publishing - More comic

E agora reflexiona un pouco e recorda como era a creación do mundo na mitoloxía grega e trata de ver semellanzas e diferenzas entre as dúas mitoloxías ou relixións. Céntrate nos seguintes puntos:
- Orde dos elementos creados.
- creación do home e amuller.
- papel da muller na creación.
- o diluvio
- a relación home-deus.

De paseo por Atenas lendo Grego

2011-10-07T02:41:00.000+02:00

Para practicar o recén aprendido alfabeto grego, imos dar un paseo polas rúas de Atenas. Algúns recordarán a viaxe que hai poucos meses fixeron a Grecia e todas e todos poderemos poñer a proba a nosa cultura xeral e tomar nota dalgúns datos.

Lendo en grego polas rúas de Atenas

View more presentations from Susana Losada

De onde vimos?

2011-10-03T16:23:00.000+02:00

Os antigos gregos tamén se facían esta pregunta, pero non coñecían a teoría de Darwin ou o Big Bang, polo que buscaban a resposta na mitoloxía. Hesíodo, o gran poeta grego do s. VII a. C., foi o primeiro que escribiu e ordenou as crenzas mitolóxicas que ata a súa época se transmitían de forma oral. Na súa obra Teogonía, describe a orixe do mundo (cosmogonía) e o nacemento dos deuses (teogonía en sentido estricto). Velaí un pequeno resumo ilustrado.

A orixe do mundo na mitoloxía grega

View more presentations from Susana Losada

Comezamos o curso recortados

2011-10-02T21:09:00.000+02:00

Despois de dúas semanas de clase, entre o pequeno caos do comezo e as mobilizacións do profesorado contra os recortes do ensino público, comezamos a actividade en Aspasia.

Como vimos facendo nos últimos anos, a imitatio de outros pasamos revista aos nosos efectivos deste ano: Temos dous terceiros de ESO de Cultura Clásica, 3º C con 14 alumnos e alumnas a cargo do departamento de latín e 3º A e C con 20 a cargo do departamento de grego. Temos a sorte de ter entre as novas xeracións estupendos lectores e lectoras e grandes afeccionados á mitoloxía clásica, isto promete!
Un dos recortes que sufrimos este curso foi en 4º de ESO, onde non foi posible facer grupo. Sentímolo por persoas como Yuri e Pedro, que escolleron a cultura clásica como primeira optativa. Pero isto non tería importancias si non fose porque no próximo ano xa non se poderá escoller Cultura Clásica en 4º de ESO, nivel no que contabamos con tres horas de docencia, que nos permitían esenvolver un programa máis completo que en 3º de ESO. Imos vendo como a presencia da nosa materia vai minguando, ai aqueles tempos nos que a cultura clásica se podía elixir en 3º e 4º!!. No IES de Melide esta restrición foi tremenda, xa que gran parte do alumnado que se introducía no mundo clásico en 3º, collíalle gusto e recuncaba en 4º.
Pero imos deixar de lamentarnos e pasamos ao alumnado de grego. En 1º de BAC temos 19 valientes que estes días están aprendendo o alfabeto a ritmo de rap e loitando con esprítos e acentos, todos eles son de humanidades e cursan tamén latín. En 2º BAC 5 heroínas atrevéronse a escoller grego e estes días están a desoxidarse con textos faciliños.
Para este temos novos plans nas nosas extrescolares. Nun principio programáramos repetir a experiencia de Sagunt, pero visto que en 1º de BAC tíñamos a moitos dos participantes naquela expedición, decidimos cambiar o noso destino e viaxar a Empùries, a coñecer o xacemento grego por excelencia da Península Ibérica. Aínda non temos ben perfilada esta viaxe e non sabemos si facela coincidir con outros eventos (Salón do Cómic de Barcelona...) e/ou con outras actividades (sendeirismo no Pirineo...) neste mes de outubro sacaremos o noso plan provisional.

E por último, queremos celebrar nós tamén o V aniversario da fundación de Chiron, a web colaborativa onde os profes de clásicas atopamos todo tipo de materiais e aportamos o nos graniño de area. Este ano, ademais, temos a oportunidade de celebrar este lustro de existencia cun curso de luxo que se celebrará no mes de novembro en Compostela. Preparádevos... que temos un outono cheo de actividade.

DESPEDIMOS O CURSO CONTANDO ATA CATRO

2011-06-21T12:31:00.003+02:00

Coma todos os anos por estas datas atopámos ao final do camiño, ou máis ben dunha etapa do camiño. Facendo un balance rápido empezamos dicindo que este curso, por razóns diversas, tivemos o blog algo abandoado e facemos firme propósito de reactivalo no próximo curso.
Despedimos ás nosas alumnas de 2º de BAC con parabéns xa que aprobaron selectividade con boas notas, cunha aceptable media en grego. Por parte da profe non queda máis que agradecer a Cristina, Xela e Tamara este curso no que compartimos horas moi agradables no departamento de grego traducindo, lendo aos clásicos e aos non tan clásicos, flando de historia, literatura... Moita sorte na vosa "viaxe a Itaca", desexamos que o voso camiño sexa longo, cheo de aventuras e coñecementos.
En primeiro de BAC tivemos un ano moi especial, xa que ademais de grego compartimos titoría, o que creou entre nós un vínculo máis forte. Tivemos momentos duros e agora estanos costando algo o traxecto final, pero como Kavafis, non debemos temer nin aos Cíclopes nin ao fero Poseidón, non os atoparemos no camiño si non os levamos dentro de nós. Aprendimos moitas cousas xuntos e pasamos bos momentos... e se alguén se anima a continuar co grego o ano que ven, benvido/a sexa!
En 4º de ESO tamén tivemos un ano estupendo, xa que con só oito alumnos/as pódense facer moitas cousas, sobre todo si hai ilusión e interese. Pasamos momentos emocionantes co concurso Odisea conseguindo chegar á fase final.Viaxamos a Grecia xunto cos de 3º de ESO e algún de BAC e o que vimos de mitoloxía, historia, literatura deunos para falar e moitas cousas, ademais do mundo clásico.
E xa acabamos cos de 3º de ESO, o grupo máis numeroso e tamén máis animado (...algunha vez a profe tivo que "desanimar" algo). Non vimos todo o que nos gustaría (ou o que lle gustaria á profe) pero levamos unha pequena idea de mitoloxía, literatura e outros aspectos da vida cotiá clásica. Vestímonos de gregos e romanos, viaxamos a Grecia, vimos teatro en Lugo e ata nos acompañou Ánxeles. Especialmente adicado aos rapaces e rapazas de 3º de ESO vai esta canción na imos aprender a contar ata catro en grego: Ta paidiá tu Pireá, "Os nenos do Pireo" que usamos como parte da nosa banda sonora do noso vídeo da viaxe a Grecia.
Esta canción é todo un clásico da música grega. Interpretouna por primeira vez Melina Mercuri, que ademais de unha gran actriz é un referente da cultura grega, chegando a ser ministra de cultura. A letra e música da canción foron composta para a película Nunca en Domigo (de J. Dasin, 1960) por Manos Jatsidakis, un dos autores máis influínte e prolífico no panorama musical grego do s.XX.
Esta primeira versión, a cargo de S. Rouvas, é algo máis tradicional e casi vai a ritmo de sirtaki. Nela podedes ver escenas da película:

Pero a versión que causou furor foi esta outra de Aroma FT Katerina, que xa nos vai preparando para o verán:

E para poder cantar todos xuntos en clase aquí vai a letra, transcrita e traducida ao galego. Despois de cantala unhas cantas veces, xa podedes contar ata catro en grego. Quen queira aprender a contar algo maís pode matricularse en grego o cultura clásica. FELICES VACACIÓNS E FELIZ VERÁN!!
Tα παιδιά του Πειραιά

A Loita Olimpica

2011-06-07T17:03:00.006+02:00

A loita olimpica é un dos deportes máis antigos dos que coñecemos hoxe en dia, xa que iste se practicaba na antiga Grecia e Roma.

Historia:

A loita olímpica da antiga Roma e Grecia é bastante similar a que coñecemos hoxe en día como "loita libre olímpica", xa que nesta modalidade está permitido atacar as pernas do contrincante.

A loita olimpica seria un dos deportes máis aclamados en toda as Olimpiadas dedicadas a o deus Zeus,pero por desgraza coas guerras e a invasión doutras culturas este deporte non volvoria aparecer nunha Olimpiada ate o ano 1630.
No ano 1630 as Olimpiadas que se realizaron en Paris supuxeron o regreso da loita olimpica e a creacion da F.I.L.A. (Federacion Internacional de Luchas Asociadas) no ano 1912.

Regulamento:

-É obligatorio o uso de maillot deportivo para o combate-Os combates son de 3 asltos-Hai 3 formas de gañar un combate:

·Tumbar a o contincante e facer que a sua espalda toque o chan(a isto chamaselle touch), cando isto ocorre o loitador xa gañou o combate e non ten que facer mais asaltos

·Superar a o contrincante por unha diferencia de 6 puntos, cando acontece isto o loitador gañou un asalto

·Gañar 2 dos 3 asaltos

-Esta prohibido morder, arañar, pegar ou producir calquer outro tipo de daño que non sexa producto dunha tecnica

Tecnicas:

A continuación imos ver algunhas das tecnicas basicas e famosas:

- Entrada a pernas

- Brazo martillo

- Suplex

Viaxe a Grecia

2011-04-15T01:35:00.001+02:00

Por fin, 15 días despois da volta de Grecia, publicamos un pequeno resumo do noso percorrido. Non o fixemos antes porque algún/a aínda quedou alá e o regreso ao mundo real non foi tan rápido coma o avión. Amosámosvos este vídeo caseiro con imaxes de Atenas, Santorini, Micenas, Epidauro... pero hai outras cousas que o vídeo non puido recoller, como as vosas sencións, impresións... Se queredes, podedes facer algún comentario e nolo contades.

Preparándonos para a nosa viaxe a Grecia

2011-03-13T22:13:00.000+01:00

Se hai pouco máis dun mes estabamos a participar unha vez máis no concurso Odisea, agora estamos a preparararnos para a nosa odisea particular en Grecia. Faltan xusto dez días para que aterricemos en Atenas e é hora de ir preparando a equipaxe: documentación o primeiro, roupa de abrigo, que vai facer frío, e sobre todo unha boa documentación do que imos ver.
Velai a guía de viaxe que imos levar, para que as aplicadas e aplicados vaian preparando o terreo. Esta guía, en formato A4, levaremola en todas as visistas e iremos léndoa por quendas e pobre do que se esqueza dela.Tamén levaremos unha pequena axenda en formato máis pequeno para levar no peto e ter a man datos úteis coma teléfonos, vocabulario grego, breves aclaracións sobre gastronomía e, incluso, un pequeniño plano para non perdernos en Atenas. Καλό ταξίδι!

Open publication - Free publishing - More arcaico

Las 3 Gracias Actuales

2011-02-11T13:42:00.004+01:00

Las Tres Gracias se llamaban Eufrosine, Talía y Anglae y eran hijas de Zeus y Eurínome. Siempre aparecen desnudas ya que la belleza no necesita cubrirse. Son las representaciones de la afabilidad, la simpatía y la delicadeza.
Se suele decir que las Gracias o Cárites eran acompañantes de Afrodita (Venus), y tambien se dice que acompañaban a las 9 Musas en el Olimpo, bailando y festejando en compañia de Apolo.

Actualmente para mi, las 3 gracias serian estas tres mujeres de una belleza increíble!
Anahí , Rihanna , Alessandra Ambrosio.

Unha semana de Odisea

2011-02-07T00:03:00.002+01:00

Esta semana pasada pasamos unha auténtica odisea en cultura clásica e grego, participando no Concurso Odisea. Foi un estupendo paréntese que, aínda que supuxo romper co ritmo de clase (que nalgunha aula xa deixaba moito que desexar, ejem...), nos servíu para un aprender montón de cousas. Primeiro, se queremos atinar unha resposta, temos que ler ben a pregunta, sen omiti ningún detalle, aí xa está moitas pistas. En segundo lugar, buscar información no é tan doado como parece. Volvemos a escoitar por enésima vez aquilo de "Google non é un respondedor de preguntas, senón un buscador de palabras, frases...". Logo haberá que delimitar ben os criterios de busca. Vimos tamén, que ademais de internet, temos as fontes de toda a vida, os libros, nos que ás veces tamén se atopa unha resposta máis rápido que na rede: dicionarios de mitoloxía e literatura, manuais de literatura, vida cotiá... con índices marabillosos de materias e autores. E por último divertímonos un montón: compartimos comida nas aulas de informática, emocionámonos xuntos ao atopar algunha resposta e tivemos a sensación de traballo en equipo.
No IES de Melide participaron 11 equipos e a maioría fixeron un labor estupendo. Un deles, Gaia, formado por Yuri Alves, Elisa Ares e Alexandre Freire conseguiu a máxima puntuación e quedou clasificado para o desempate final. PARABÉNS!!! O desempate será o este mércores 9 de febreiro, aínda non sabemos si en Lugo ou Melide. Estaremos todos mordendo as uñas e rogandoa á deusa Atenea para que inspire a Xandre, Elisa e Yuri.
Mil grazas á Sección Galega da SEEC (Sociedade Española de Estudios Clásicos) por organizar actividades tan divertidas e fantásticas como esta, Parabéns!!

MITOS GRIEGOS

2011-01-20T22:44:00.005+01:00

Este é un libro de cómic de Marcia Williams cuns debuxos fantásticos que axudan en gran parte a entender moito mellor a historia. Trata oito mitos gregos: La caja de Pandora, Arión y los delfines, Orfeo y Eurídice, Los doce trabajos de Heracles, Dédalo e Ícaro, Perseo y la cabeza de la Gorgona, Teseo y el Minotauro e Aracne contra Atenea.

Nós, as alumnas de Cultura Clásica de 4º de ESO imos falar de catro mitos:

La caja de Pandora

Prometeo, creador do home, roubou o lume a Zeus para dárllelo aos homes. Zeus castigouno, xa que temía que os homes foran máis poderosos ca el, mandando que encadearan a Prometeo a unha rocha e que unha aguia lle comera as entrañas todas as mañáns ata que foi liberado por Heracles. Pero Zeus tamén castigou os homes creando unha muller, Pandora. Esta estaba predestinada a casar con Epimeteo, o irmán de Prometeo, e o que gardaba unha caixa moi importante.

Pandora era moi egoísta e pensaba que naquela caixa había xoias e rouboulla a Epimeteo e dalí saíron todas as enfermedades e desgrazasnpero tamén había unha bolboreta que significaba esperanza.

Aracne contra Atenea

Ésta é a historia de como unha rapaza chamada Aracne foi castigada polos deuses ao compararse con eles. Aracne posuía a habilidade de tecer moi ben, tanto que pensaba que ela era a mellor e a xente pensaba que ese don dérallo a deusa Atenea. Esto en vez de alagar a Aracne, enfureciaa porque ela pensaba que tecía moito mellor que a deusa.

"Las Hilanderas" de Velázquez, inspirado no mito de Aracne

Cando as noticias chegaron ó Olimpo, Atenea decidiu ir falar con Aracne. Para iso aparecéuselle disfrazada de vella para que pedise perdon pola ofensa e Aracne lonxe de facer iso enfureceu aínda máis á deusa. Entón recuperou a sua forma natural e retouna a tecer durante todo o dia. Cando caeu a noite pararon o traballo e Atenea achegouse para ver o que fixera a súa rival, cando o viu o que tecera, unha burla os deuses entrou en cólera e Aracne agora chea de pavor aforcouse.

Nese momento chegou o pai da rapaza e o ver o que sucedera rogoulle a Atenea que a salvase.

E así foi, Aracne volveu vivir pero esta vez con forma de araña para que fixera o que máis queria, tecer e entendese que a un deus nunca o podes desafiar.

Arión y los delfines

Periandro rei de Corinto era un namorado da música .Na súa corte tiña moitos músicos, o seu preferido era Arión. Había un festival en Sicilia ao que Arión quería ir e convenceu a Periandro. Alí Arión fíxose moi famoso e gañou moito diñeiro.

Cando ía no barco de volta, os mariñeiros atracarono porque se querían quedar coas suas riquezas e botárono ao mar. Cando estaba apunto de afogar, un banco de delfíns acudiron a axudarlle atraidos pola súa música, e estes levarono a costa. Ao chegar a Corinto contoulle a historia a Periandro. Despois chegaron os mariñeros, foron chamados polo rei para pedirlle explicacións acerca de Arión, e estes contáronlle que morrera cando de súpeto apareceu Arión e entón foron castigados polo seu delito.

Orfeo y Eurídice

Este mito cóntanos a historia de Orfeo e Eurídice. Orfeo era o mellor poeta de Grecia e estaba namorado da ninfa Eurídice, o día que casou con ela foi o día máis feliz da súa vida.

A Eurídice encantáballe bailar, saltar e correr polos campos. Un día, cando ía polo campo, picouna unha serpe e morreu. Cando lle deron a noticia a Orfeo quixo morrer e durante varios días non comeu, nin bebeu ata que decidiu ir o Hades para recuperar a súa Erídice. Ao chegar á lagoa Estixia pedíulle a Caronte que o levase á outra beira, pero el díxolle que non, entón convenceuno cantando e tocando a lira. No Hades tivo que pasar moitas cousas para chegar onde a Plutón e Perséfone e dixéronlle que lle permitían levar á súa amada cunha condición, que non mirase para atrás xa que ela desaparecería. Cando xa estaban case no final, Orfeo non confiou e mirou para atrás; viu que Eurídice si que estaba, pero de repente ía desaparecendo pouco a pouco ata que se convertiu nun fantasma e mentres isto pasaba Caronte levaba de regreso a Orfeo.

Elisa, Yoli, Sandra e Irune

Odisea 2011

2011-01-09T21:31:00.002+01:00

Un ano máis temos en marcha o concurso Odisea, no que o IES de leva participado en todas as súas convocatorias anteriores. Como algúns xa sabedes, este concurso está organizado pola SEEC de Galicia (Sociedade Española de Estudos Clásicos) e é un concurso on line, que facemos contestando unhas preguntas a través de internet durante unha semana. Este ano terá lugar o 31 ao 4 de febreiro e, ademais das seccións habituais (mitoloxía, vida cotiá, historia, institucións, literatura...) este ano está dedicado á muller, cousa que nos alegra moito aos blogueiros de Aspasia, que, espero, nos esquezades porque se chama así este blog.
Este ano, ademáis participa unha comunidade autónoma más, Aragón, polo que o desempate promete ser moi emocionante. E xa para acabar de facervos a boca auga, este ano hai aínda máis premios!! Mirade con detalle as bases.
E por último, recomendar una boa lectura para ir quentando motores: o blog Mujeres de Roma, da escritora Isabel Barceló, gran coñecedora do mundo feminino da antigüidade clásica, que tivo a amabilidade de escribir unhas fermosas palabras de presentación ao concurso:

"É fundamental nos nosos días contemplar o pasado no seu conxunto. Se deixamos fóra do campo de visión ás mulleres, a nosa percepción das sociedades antigas será parcial, distorsionada e inxusta. As mulleres aportaron ás sociedades de todos os tempos tanto como os homes. transmitiron a vida, foron creadoras e transmisoras de cultura; regalaron coidados e afectos, aspectos fundamentais para o desenvolvemento da personalidade humana; contribuíron á economía e ao equilibrio social; padeceron os mesmos males que todos os demais. No bo e no malo, foron actoras sociais.

Negarlles o papel que historicamente desempeñaron non só é unha inxustiza, senón que ten efectos no presente: a falta de respecto xeral cara ás mulleres, as dificultades para que accedan a postos de decisión e de relevancia profesional e social, a continua necesidade de xustificar as súas esixencias, son algúns deses efectos.

Paga a pena combater todos eses prexuízos e perxuízos recuperando a memoria das mulleres do pasado. Aprender a coñecelas, valoralas, amalas. Darlles o recoñecemento que merecen, volvelas á memoria e á vida. Facerlles e facernos xustiza".

Viaxe a Grecia

2010-10-24T23:24:00.003+02:00

Coma o ano pasado por estas datas comezamos a planificar a nosa viaxe anual. Esta ano queremos volver a tentar o noso máximo obxectivo, xa que o ano pasado non foi posible e nos tivemos que conformar cunha viaxe pola Tarraconensis, visitando Tarragona, Valencia e Sagunt, que non estivo nada mal.
Este ano parece que hai un grupiño ben disposto e con moitas ganas, só falta que os deuses axuden para levar a cabo a nosa visita a Grecia. Olla o noso plan provisional e o plan detallado, no enlace da última diapositiva e anímate, imos empezar pronto a traballar.

Viaxe a Grecia 2011

View more presentations from Susana Losada.

COMEZANDO O CURSO CON MOITO ÁNIMO

2010-09-29T21:56:00.013+02:00

Por fin nos desperezamos e comezamos a nosa actividade en Aspasia. Este ano estamos encantados porque somos un montón, unha boa nova nestes tempos que corren.
Como di Ana, unha admirada e querida profe grego, a situación dos profes de clásicas é difícil, dado que só vivimos de optativas e se fallamos as alumnas e alumnos escollen as nosas materias. Algúns, a pesares da sorte que é ter un traballo estable, temos a sensación termos gañar o pan día a día sen baixar nunca a garda, facendo todo tipo de actividades para non perder alumnado. Ata o de agora imos tendo sorte, pero ata cando nos van favorecer os deuses olímpicos? e, o que é peor, aturaremos o ritmo frenético de actividade ata os 67 anos? Ata o de agora fumos tendo sorte, pero incerto é o destino...
O noso récord é a cultura clásica de 3º de ESO, na que se matricularon 40 alumnos/as, repartidos en dous grupos, un a cargo do departamento de latín e outro a cargo do de grego. Parece que axudaron os deuses do Olimpo e tamén algo as gardas en 2º de ESO con películas relacionadas coa cultura clásica, os proxectos de viaxe... É un curso moi prometedor, xa que varias rapazas e rapaces son voraces lectoras e xa leron adaptacións da Odisea, cómics das Aventuras de Ulises e outros libros de mitoloxía que temos na biblioteca. Ademais temos a sorte de ter unha das nosas horas de clase na aula de infomática, polo que poderemos traballar no blog e con outros recurso Tics.
En 4º de ESO só hai sete alumnos de cultura clásica,pero con moitas ganas de aprender. Máis que un inconvinte, ser pouquiños é perfecto para traballar en equipo. Seguro que as tres horas semanais dan para moito. En 4º de ESO hai, ademais, dous grupos de latín de 19 e 7 alumnos cada un.
En 1º de BAC este ano matriculáronse 19 alumnos en latín e grego, formando un grupo completo coa opción de humanidades, coa profe de grego como titora (ídevos preparando...)
En 2º BAC só se matricularon 3 alumnas en grego II, e 6 en latín II. Certo é que estas tres alumnas (As Ttres Gracias) son do mellorciño e seguramente terán uns magníficos resultados dadas as súas ganas de traballar. As clases van ser no departamento de grego e seguro que estaremos comodísimas con todo o material tan a man.
E xa só nos queda poñer as pilas e empezar a traballar en serio. Non esquezamos que a partir da segunda quincena de outubro comezamos a organizar a viaxe a Grecia, a ver si este ano vai (e senón, tampouco está mal Valencia, Andalucía, Extremadura, Cataluña... e por suposto Galicia. Preguntádelle aos de outros anos).

A ODISEA NUNHA IMAXE

2010-06-29T20:00:00.006+02:00

Si unha imaxe vale máis que mil palabras, aquí podemos ver un magnífico resumo dos miles de versos da Odisea de Homero. César Fdez, o autor do debuxo, cursa 2º de Primaria no CEIP A Barquiña, de Noia (A Coruña) e será, supoñemos, un futuro alumno de cultura clásica nalgún instituto de Noia. Ademais da pintura, a César encántalle a mitoloxía clásica e aos seus oito anos coñece moitas historias e mitos con detalles que non saben os maiores.
Velaí este debuxo, que aínda que se titula "La Ilíada y La Odisea", refírese a Odisea. Por si nos pasa como ao autor do Principiño que facía debuxos que os maiores non entendían, explicamos algún pequeno detalle. O Cíclope á esquerda e Odiseo en pe no seu barco, aguantando coma un campeón o canto das sereas, non necesitan moita explicación (nótese que as Sereas adquiren forma de diferentes aves e seres alados). Seguramente a resistencia de Odiseo explícase polo seu pensamento, recorda a Penélope e Telémaco e no medio pululan tamén os recordos de Circe (frasco de pócima e variña máxica) e de Calipso (flocos dourados, que seguramente formaban parte dalgún fabuloso vestido seu). Un pouco máis á dereita, enriba dunha onda, temos a Ino ou Leucotea que co seu velo salvou ao noso heroe de non morrer afogado na tempestade que provocou Poseidón cando marchou da illa de Calipso. Enriba do monte pace tranquilamente unha vaca de Helios, o Sol, que os famentos homes de Odiseo mataron, causando deste xeito a súa morte. E, á dereita, as terribles Escila e Caribdis agardan a súa quenda para causar aínda máis desgrazas ao noso heroe.
Con esta imaxe desexámosvos un bo verán, con tantas viaxe e aventuras coma as de Odiseo (aforramos as tempestades, que estamos en crise). A César desexámoslle que lea moitos libros de mitoloxía, de Gerónimo Stilton e do que lle cadre, que xogue moito e que pinte moitos debuxos coma este.

GRAN DESFILE DE MODA CLÁSICA

2010-05-25T12:58:00.008+02:00

O IES de Melide está a convertirse nun centro de moda. Nesta semana e a seguinte ofreceremos un desfile de modelos que na súa primeira parte mostará creacións das alumnas de Deseño de 2º de BAC realizadas con materiais reciclabeis. Remataremos con moda romana e grega: peplos, quitóns, togas, clámides... e todo tipo de vestimenta da nova tempada primavera-verán. Olla datas e horarios

VENITE, VENITE IN POMPAM ROMANARUM ET GRAECARUM VESTIUM!!

MODA NO I

View more presentations from Susana Losada.

FELIZ VIAXE A ITACA

2010-05-24T09:58:00.008+02:00

Se vas emprender a viaxe cara Itaca
pide que o teu camiño sexa longo,
cheo de aventuras, cheo de coñecementos...

Así comeza o famoso poema de Kavafis que nos fala da viaxe concibida coma unha metáfora da vida, un continuo percorrido por camiños que nos leva á aprendizaxe. Dende hai uns anos ven sendo unha tradición (pouco orixinal, por certo) despedir con este poema aos nosos alumnos/as que van deixar o instituto, para recalar noutros portos.
Sempre é un momento emotivo despedir a aqueles cos que compartimos moitas horas ao longo destes anos. Neste curso, ademais das alumnas de GREGO II, o departamento de grego impartiu Atención Educativa en dous cursos de 2º, de BAC. O feito de que esta materia non fose avaliable non impediu que non aproveitásemos o tempo, vendo películas interesantes, falando de temas de actualidade relacionados coas películas (e de paso repasando algo de historia contemporánea...), de temas cotiás que nos preocupan... A resposta xeral do alumnado foi moi boa, se ben a materia, polas súas características, podía prestarse ao abandono e ao desinterese. Grazas a todos eles por todas estas horas en común.
Pero, personalizando xa, quero despedir de xeito moi especial a Alba, Xisela, Lorena e Fátima, as alumnas de Grego II con quen pasei moitas horas no departamento de grego e, en anos anteriores, nas aulas. Hai pouco lin nunha novela de Coetzee algo sobre a paradoxa de ser profesor, xa que é el quen aprende e quen non é capaz de ensinar nada. No meu caso teño que darlles as grazas por ensinarme tantas cousas, e oxalá que non se cumpra a segunda parte da paradoxa e eu pudese aportar algo á esa súa viaxe. Considérome moi afortunada por poder "gañar o pan" facendo algo que me gusta tanto e recibindo tanto das miñas alumnas... (ás veces penso que son eu a que debería pagar...)
Só me queda desexarlles que cheguen a portos novos e "adquiran fermosas mercancías, nácaras e corais, ámbares e ébanos e perfumes deliciosos de todo tipo". Grazas por este cachiño de camiño xuntas.

Open publication - Free publishing - More viaxe-itaca

A nosa viaxe a Tarraco e Saguntum

2010-05-14T00:43:00.003+02:00

Por fin, cando xa casi vai facer un mes que saímos a facer o noso precorrido pola Tarraconensis, publicamos a nosa reportaxe fotográfica. O recordo de esa semaniña axudaranos na nosa costa de fin de curso.

O IES DE MELIDE FAI UN PACTO DE HOSPITALIDADE COA DOMUS BAEBIA SAGUNTINA

2010-04-17T21:14:00.011+02:00

Tal como fomos anunciando, achégase a data da nosa viaxe a Tarragona e Valencia. Aínda que faremos outras cousas interesantes nestas cidades -como visitar a Tarragona e Valencia actuais, a Cidade das Artes de das Ciencias- centrarémonos na romanización, estudando a antiga Tarraco, o Saguntum romano e participando nos Ludi Saguntini... que para iso somos de cultura clásica!!
Estamos desexando participar nos talleres dos Ludi e na representación do Miles Gloriosus e xa temos os nosos peplos, quitóns, túnicas, togas... preparados. Como estamos encantados co traballo e facilidades que nos deu a Domus Baebia Saguntina, organizadora deste gran evento, queremos entregarlle unha tessera hospitalis como mostra de afecto, inspirándonos no modo de facer pactos de amistade os pobos romanizados da Gallaecia. Gonzalo Fernández, o profe de Plástica, axudounos copiando a famosa Tessera Hospitales do Courel, que está no museo de Lugo, e nos adaptamos o texto latino. Velaí tedes o orixinal (fotografía de Álvaro P. Vilariño), para poder apreciar mellor o magnífico traballo de Gonzalo.
E si queredes máis detalles da nosa viaxe, podes consultar a nosa guía. VALETE!!

MODA CLÁSICA: NOVA TEMPADA PRIMAVERA-VERÁN

2010-04-08T01:28:00.005+02:00

A pesares de que o tempo se nos resiste e non da marchado o inverno, xa é primavera en Aspasia. Velaí toda unha ampla gamma de modelos que poderemos lucir proximamente nos Ludi Saguntini, na representación do Miles Gloriosus no teatro romano de Sagunt.
E que non queda case nada para a nosa viaxe a Sagunt e Tarraco!!!. Esta vai ser unha auténtica viaxe no tempo: escoitar unha obra en latín nun teatro romano e vestidos de romanos.
E para que a nosa participación estea á altura do acontecemento, estamos a estudar na aula como vestían os antigos gregos e romanos. Xa levamos un cantos "talleres" ensaiando diferentes modelos con teas, e a verdade é que non parecen complicados e son bastante lucidos.
Aínda que non imos todos a Sagunt, a gran maioría si imos usar o traxe de romano/a en máis ocasións, como na gran festa romana "Arde Lucus" a finais de xuño en Lugo.
Veña, conseguide xa a tela que non queda moito tempo e aínda temos moito que facer.

Moda Clasica

View more presentations from Susana Losada.

OS MÁRMORES DO PARTENÓN NO MUSEO BRITÁNICO

2010-03-16T22:49:00.005+01:00

Hoxe saiu para Londres un grupiño de alumnas do IES de Melide acompañadas por Natalia, a profe de plástica, e David, profe de música ademais de xefe de estudios. O programa de actividades está moi apretado: museos, un montón de exposicións, musicais, concertos... Pero dende o recuncho das clásicas trataremos de convencelos para que fagan un oquiño e vaian ao British Museum a ver, entre outros mil tesouros arqueolóxicos, os mármores do Partenón. Esta visita suporía un final de percorrido para algúns dos participantes como Patricia, David ou Natalia, que estiveron en Atenas e viron o Partenón cos mármores que se salvaron do robicio de Lord Elgin. Para os outros pode supoñer un comezo e ver o que falta en Atenas o próximo ano.
Como chegaron estes mármores ao museo británico é parte da historia do Partenón, chea de guerras, ocupacións e expolios, que podedes ler con detalle no documento que adxuntamos e que nos ilustra neste vídeo Kostas Gavras

Tamén podedes visitar a web Marbles Reunited, que vos dará máis información sobre este tema.
Ánxela, Raquel e Cristina, alumnas de cultura clásica este ano, son as encargadas de repartir material para visitar estas esculturas no museo e despois poderán facer un post en Aspasia contándonos as súas experiencia. Disfrutade moito!!!
Os mármores do Partenón no Museo Británico

TEATRO CLÁSICO EN LUGO

2010-03-09T21:15:00.012+01:00

Unha vez máis o IES de Melide non faltou á cita co Festival de Teatro Grecolatino que organiza a SEEC en Lugo cada ano.
Saímos a primeira hora e comezamos a nosa xornada en Lugo cunha visita ao Centro de Interpretación da Muralla. Era á primeira vez que íamos a este pequeno museo e gustounos moito, xa que mediante unha serie de vídeos e pantallas interactivas explicaba de xeito eficaz e breve a historia da muralla e o seu papel na cidade de Lugo ao longo dos tempos. Cando vimos un dos vídeos a algúns chamounos a atención que, pese a estar todo o vídeo en galego, as declaracións de dous arqueólogos municipais lucenses fosen en castelán. Nas súas intervencións sinalaban a importancia de conservar a muralla, patrimonio da humanidade dende o ano 2000. É mágoa que os que se preocupan por preservar a nosa herdanza non reparen en que é igual de importante (ou máis) conservar a nosa lingua, patrimonio inmaterial e sinal de identidade.
Ás 12.00 acudimos ao auditorio Gustavo Freire para asistir á representación das Asembleístas de Aristófanes a cargo do grupo Párodos do IES Siberia Extremeña. A súa posta en escena, orixinal e algo libre con respecto ao texto de Aristófanes, fíxonos pasar un bo rato coa súa boa interpretación cómica e as danzas e cantos dos seus coros. A protagonista, Praxágora, ademais de boa actriz, resultou toda unha revelación como cantante.
Pola tarde o grupo Parrocha, herdeiros do grupo Sardiña (toda unha referencia en teatro clásico), representaron As Troianas, traxedia de Eurípides. A súa coidadísima posta en escena e a súa representación maxistral foron que de transmitir ese πάθος ou paixón que transmitía a traxedia grega, conseguindo unha auténtica catarse ou liberación dalgúns dos que asistimos, ademais de conseguir impor coa súa interpretación un ambiente de recollemento.
En resumo, unha xornada estupenda na boa compaña dunhas alumnas e alumnos que saben estar e comportarse e aproveitar ben (?) actividades coma esta.

O dedo de Aznar e a incultura clásica de Feijóo

2010-02-23T10:06:00.017+01:00

A semana pasada, concretamente o 18 de febreiro, o expresidente Aznar facía este xesto a un grupo de estudantes da Universidade de Oviedo que o recibían dun xeito pouco cariñoso. Non imos entrar a valorar esta resposta nin ao seu protagonista, porque pouco ou nada ten que ver coa cultura clásica, obxecto do noso blog.
O que si que nos chama a atención foron as declaracións do presidente autónomico de Galicia, onde trata de xustificar a reacción do seu correlixonario, o sr. Aznar, argumentando que este xesto xa se facía no mundo grego e romano, berces da nosa civilización:

Sabemos que o sr. Feijóo nunca vai ler este artigo, pero gustaríanos comentarlle un par de cousas.
En primeiro lugar, é certo que este xesto é moi antigo e aparece documentado en textos clásicos. Ben o saben varias xeracións de rapazas e rapaces que cursaron grego en 2º de BAC, xa que ata o ano pasado, tiveron como lectura obrigatoria As Nubes de Aristófanes. Nesta obra o vello Estrepsíades, un paleto que tenta aprender retórica para defenderse nun preito, ergue o dedo medio (v. 654) para explicarlle a un parodiado Sócrates que coñece o dáctilo (palabra con dobre sentido en grego:"dedo" e nome dunha unidade métrica). Este xesto provocaba as risas do público xa que na antiga Grecia tiña exactamente o mesmo significado obsceno que para nós.
En segundo lugar, sr. presidente, certo é que Grecia e Roma son o berce da nosa civilización e o seu legado é incuestionable (algúns vivimos de transmitilo!); pero tamén tiñan os seus defectiños: eran escravistas, defendían a pena de morte, a tortura, o terrorismo de estado, privaban dos dereitos elementais ás mulleres... Afortunadamente nalgúns aspectos superámolos e progresamos.
A súa argumentación, á parte de simplista, é perigosa. Que lle parecería que os alumnos dun centro de ensino o recibisen cun saúdo tan clásico coma este?. No noso instituto, en concreto, facer este xesto na aula pode supoñer unha expulsión inmediata, segundo o Regulamento de Réxime Interno.
E xa para rematar, sr. Feijóo, dáse conta da importancia da cultura clásica? Dende este modesto espazo instámoslle a que inflúa na Consellería de Educación para que esta materia poda ser cursada nos dous cursos de ESO, 3º e 4º, coma sucedía coa LOXSE, xa que agora coa LOE só se pode cursar un ano. É evidente que o coñecemento do mundo clásico é fundamental para que os nosos alumnos/as poidan argumentar con coñecemento de causa se é que algún día chegan a ser persoeiros públicos.

MORDENDO AS UNLLAS NO CONCURSO ODISEA

2010-02-04T17:29:00.005+01:00

Despois de tres días respondendo as preguntas do concurso Odisea, organizado pola SEEC, hoxe estamos desesperados co famoso preguntón do cuarto día. Buscamos ese personaxe dunha comedia grega co seu nome en latín, que ademais debe ter 12 letras, para colmo de males non controlamos a nin inicial, xa que na 1ª pregunta hai varias posibilidades ¡¡que difícil!! (Ata nin o atopa a profe!) Hai algúns que xa están a punto de abandoar, pero sabemos que noutros centros xa o atoparon, e iso dános ánimo. O caso é que aínda que ao día seguinte os de 3º de ESO teñen exame de bioloxía ou os de BAC foron toda a mañá de excursión, aquí estamos dando o caio arredor de 30 rapaces e rapazas, moitos incluso quedaron aquí a comer unha pizza para non perder tempo. Ata algún de ciencias se achegou a botar unha man e participan antigas alumnas de cultura clásica que agora están en ciencias. A ver a que hora saímos hoxe de aquí. O ano pasado un equipo do IES de Melide conseguiu chegar á final, que pasará este ano?, conseguiremos chegar á final en Compostela?

O CULTO AO SEXO NOS TEMPOS DE HOMERO

2010-01-29T01:18:00.012+01:00

Con este título sensacionalista o xornal El País infórmanos, na súa sección de cultura, dunha exposición sobre Eros ( Ἔρως, o amor) que acolle o Museo de Arte Cicládica en Atenas ata o 5 de abril. En realidade o título da exposición é "Eros dende a Teogonía de Hesíodo ata a antigüidade tardía". O título do xornal pretende ter tirón (e o certo é que servidora acudiu enseguida) porque xunta dos termos ben coñecidos: sexo, sobre todo, e Homero, que debe ser o escritor grego máis coñecido pola maioría (ou minoría...); aínda que é certo que as obras homéricas non destacan, precisamente, polo seu culto ao sexo. Hesíodo é un poeta posterior a Homero, e na escolla do título os organizadores da exposición mostran un matiz cronolóxico importante en canto á documentación dos 280 obxectos que se nos amosan, datados entre os s. VI a IV a. C.

Os antigos trataban os temas amorosos cunha tolerencia e naturalidade descoñecidas en moitas sociedades actuais. O amor físico representábase frecuentemente de forma explícita, sen ter por elo carácter pornográfico. Na exposición podemos ver, polo tanto, todo tipo de escenas amorosas e xogos eróticos, e por este motivo os menores de 16 anos deben ir acompañados por un tutor ou profesor. O día dos namorados falaremos máis deste deus Eros tan poderoso, arrollador, invencible..., pero mentres, podes ver un resumo da exposición premendo na imaxe.

De la Ilíada de Rachel Bespaloff

2010-01-14T21:57:00.008+01:00

Un días antes de Nadal recibín un paquetiño no instituto e pensei que sería, como de costume, un libro promocional dalgunha editorial. Cal non sería a miña sorpresa cando ao abrir o sobre atopei o libriño De la Ilíada de Rachel Bespaloff, en editorial Minúscula, acompañado dunha pequena carta de Zeltia; entrañable compañeira, exalumna e estudiante de filosofía na Autónoma de Barcelona. Que sorte a nosa, a dos profes, que sempre estamos aprendendo cousas novas e que satisfacción tan grande cando é dos nosos propios alumnos!!. Ademais, o feito de que a alguén lle sigan interesando os clásicos anos despois de telos visto no instituto é o mellor premio que pode recibir unha profe de grego.
E despois desta introducción, imos deixar gabarnos para falar do libro. Rachel Bespaloff (1895-1949) naceu en Bulgaria no seno dunha familia de intelectuais xudeus. Despois de pasar a súa infancia en Kiev e cursar estudios de música e danza en Xenebra, instalouse en París, onde frecuentou ao filósofo Léon Chestov, e comezou a escribir baixo a influencia do seu pensamento. Publicou estudios sobre Heideger e Kierkegard na Revue Philosophique. En 1942, fuxindo da invasión nazi de Paris, exiliouse coa súa familia a EEUU, onde morreu en 1949.
De la Ilíada é un pequeno ensaio onde Bespaloff móstranos a súa visión da guerra, destacando o papel da poesía, única forza reparadora da xustiza e capaz de humanizar aos adversarios que van enfrontarse. O estudo que fai dos trazos heroicos dos principais personaxes (Héctor, Aquiles, Helena...) é verdadeiramente interesante e ameno, e pode ser unha importante fonte bibliográfica para o estudio da épica homérica en 2º de BAC. A nosa autora fai tamén un estudo comparativo da Ilíada con grandes obras épicas da literatura universal como Guerra e Paz de Tolstói ou con textos sagrados como a Biblia.
En fin, magnífico regalo, grazas Zeltia

Concurso Odisea de novo

2010-01-13T01:23:00.003+01:00

A ver si comezamos este novo ano poñéndonos as pilas e, tal como falamos en clase, acabamos de decidirnos a formar os grupos para participar no concurso Odisea 2010. Como xa sabedes moitos este é un concurso on line organizado pola SEEC (Sociedade de Estudios Clásicos) de Galicia. Terá lugar a primeira de semana de febreiro e está previsto que no noso insti participen alomenos unha ducia de equipos, incluídas algunhas veteranas do ano pasado, que conseguiron chegar a fase final (a pesares de que este ano non están matriculadas en ningunha mateira de clásicas!!)
Pois ben, para que vaiades entrenando, aquí está un resumo das preguntas que caeron nos anos anteriores, para que vaiades practicando. Certo é que na páxina da SEEC podedes consultatalas, pero xa me encarguei de borrar as respostas (he, he...)

Preguntas do Concurso Odisea
E si non queredes facer trampa de verdade, non vale entrar, tampouco, ás páxinas da SEEC a buscar as respostas. Aquí volas deixo, para que non desesperedes. Ánimo e Καλό Ταξίδι!

Héroes da Ilíada

2009-12-21T12:25:00.003+01:00

Case rematando o ano, os de 4º poñémonos as pilas e sacamos o noso primeiro artigo. Xa que na clase estivemos vendo a guerra de Troia, fixemos un mapa en Google situando aos heroes da Ilíada nos seus reinos. Este foi o resultado.

Ver Heroes da Ilíada en un mapa más grande

PROXECTOS APETITOSOS

2009-11-15T22:16:00.003+01:00

No departamento de grego do IES de Melide seguimos cumprindo promesas, a diferenza dos políticos, a pesares dos tempos de crise. Se a comezo de curso falábamos dunha viaxe a Valencia, agora falamos de dúas viaxes: a de Sagunt (Valencia) e a tradicional a Grecia, que acabamos organizando ante a insistente petición do alumnado. A ver se agora somos quen de levar estas dúas empresas a cabo (contaremos coa axuda dos deuses?).
O que esta claro é que temos que organizarnos xa e deixar os cabos atados antes das vacacións de Nadal. O alumnado e as familias xa tedes un plan detallado, pero aquí queremos ofrecervos unha versión máis visual para axudar a decidirvos.
Comezamos pola viaxe a Grecia, a máis tradicional e veterana. Como ben sabedes é unha viaxe ambiciosa e, por suposto, cara. Se cadra non é máis axeitada para o tempos de crise... recordade que a podedes facer noutro ano. Na última diapositiva tedes un enlace con detalles importantes como o presuposto provisional.

Viaxe a Grecia 2010

View more documents from Susana Losada.

En segundo lugar temos a viaxe a Sagunt (Valencia), que será un mes máis tarde que a de Grecia. Esta si que é unha viaxe máis axeitada de presuposto e non menos atractiva que a de Grecia. Iremos a Sagunt coincidindo cos Ludi Saguntini, unha auténtica festa de cultura clásica na que se representa teatro clásico e se realizan talleres de cultura clásica nas rúas da cidade, a que acuden centos de estudiantes da Comunitat Valenciana e outros lugares. Coñeceremos, ademais, a cidade de Valencia e faremos sendeirismo. A única pega é que son poucos días. Na última diapositiva tedes un enlace para ver máis detalles do plan de viaxe. Con estas opcións, ningún alumno/a de clásicas do IES de Melide, debería quedar sen viaxar.

Viaxe a Tarraco e Sagunt

View more presentations from Susana Losada.

ÁGORA E HIPATÍA

2009-10-16T01:15:00.011+02:00

Tal como prometíamos na nosa primera entrada deste curso no blog, o próximo xoves 22 de outubro imos ver Ágora a Santiago. Para poder disfrutar máis proxección e entender un pouco mellor o que se nos conta, Xabier Garabal, o profe de mates, preparounos esta presentación sobre Hipatía, que como xa sabedes é a filósofa e matemática grega que inspira a película de Amenábar. Na presentación hai unha serie de datos imprescindibles para un bo coñecemento deste personaxe, pero dende aquí queremos propoñerte que investigues sobre a época e o lugar no que se centran os acontecementos. Para elo elaboramos un cuestionario, que está debaixo da presentación e que podes enviar unha vez cuberto. Xa sabes que todas estas actividades sirven para subir nota...
Prepárate, logo, para disfrutar da película e aproveitala ao máximo. Por certo, despois do cine, todas e todos os que queirades podedes vir comer un "kebaq", especie de bocata típico turco que tamén se come moito en Grecia (alí chámanlle gyros), para ir preparando o padal.

Hipatia

View more documents from Susana Losada.

Cargando...

APRENDENDO A LER

2009-09-29T17:49:00.005+02:00

Non, non somos de infantil... pero si que é certo que estes días estamos aprendendo a ler en grego e acordámonos de cando deletreabamos "mi ma-má me mi-ma...". Para axudar un pouco nesta tarefa botamos man dunha estupenda presentación de Ana Ovando, esa "mega-profe" de Valencia que fai cousas tan chulas.

Leer griego - Watch more Videos at Vodpod.

BENVIDOS AO NOVO CURSO

2009-09-23T20:52:00.010+02:00

Despois de case tres meses de vacacións, Aspasia volve con forza e ganas de actividade. Copiando unha idea de Luís Incl án, un super profe de latín en Catalunya, comezaremos por presentar ás novas alumnas e alumnos que temos en cultura clásica e grego, aínda que algúns e algunhas xa son expertos mergulladores do mundo clásico. Imos, pois, cos máis noviños, os de 3º ESO, onde temos 20 alumnos/as, un pouco de cada 3º. Temos a sorte de que os repetidores volveron a coller cultura clásica, polo que xa son veteranos no blog Rodrigo, cos seus vídeos estupendos, María, Iris e Lucía. Aos outros irémolos coñecendo pouco a pouco e, en breve aparecerán como autores. Como en Galicia temos a mala sorte (ou malas leis...) de non poder escoller a cultura clásica nos dous cursos de 2º ciclo de ESO, os repetidores van a resultar os únicos que teñan o "privilexio" de poder cursar a materia dous anos.
En 4º de ESO, con nove rapazas e rapaces, poderemos traballar máis xa que temos unha hora máis de clase que en 3º. Varias rapazas cursan tamén latín, polo que a formación clásica vai ser aínda máis completa.

En grego de 1º Bac hai 12 alumnas/os, algún máis que o ano pasado. Case todos cursaron latín o ano anterior, polo que a entreda no grego vai resultar máis doada. Polo de pronto, están moi atarefados co alfabeto, e para axudalos un pouquiño, recomendámoslle que escoiten o rap do alfabeto que temos na barra da dereita.
Por último, as super expertas de 2º Bac, as catro valientes que se animaron a escoler grego a pesares da multitude de opcións que había en 2º. As nosas clases van ser no departamento de clásicas, xa que no IES de Melide non andamos moi sobrados de aulas. Se en todos os cursos pronosticamos un feliz desenlace, con máis razón en 2º de Bac, onde estas catro currantas van facer a súas primeiras traduccións serias.
Temos tamén un pequeno programa de actividades extraescolares. Polo de pronto agardamos a estrea de Ágora, de A. Amenábar, para ir a vela ao cine en Santiago. O nove de marzo iremos, ao igual que en anos anteriores, a ver teatro clásico a Lugo: As Asambleístas de Aristófanes e Miles Gloriosus de Plauto (gracias á eficiencia da SEEC, este ano coñecemos o programa moito antes).
Pero a actividade máis esperada é a viaxe que facemos todos os anos. Este curso, para variar de Grecia, imos tentar algo diferente, a Comunitat Valenciana, visitando Sagunto e participando nos talleres de cultura clásica e Ludi que organiza a Domus Baebia Saguntina. Se cadra incluso podemos achegarnos a Tarraco e pasar unha semaniña en Levante. Estade atentos ás noticias, xa que pronto ampliaremos a información.
Rematamos esta benvida, dando moitos ánimos a todos e todas, seguro que sacamos beno curso e ademais o pasmos ben.

Rapto de Helena

2009-06-21T13:32:00.008+02:00

Ola a todos de novo. Por aquí andamos outra vez, pero non para falarvos de Poseidón, se non da causa da guerra de Troia, o rapto de Helena, a esposa de Menelao. O rapto de Helena foi realizado en Esparta por Paris, príncipe troiano. Existen varias versións sobre isto, e unha de elas é que Helena non foi obrigada, senon que se deixou levar por Paris.

Helena era filla de Zeus e Leda, e era moi famosa pola súa grande beleza. Dise que antes de ser raptada por Paris, xa fora raptada de pequena por Teseo, coa intención de contraer matrimonio con ela, pero deixouna coa súa nai Etra mentres el ía a por Perséfone que estava no inframundo. Logo, Helena foi salvada polos seus irmans, os Dióscuros, que fixeron prisioneira a Etra. Déixovos este video con imaxes dalgunha escea da guerra de Troia.

Rodrigo_(3º D)

UN POUCO DE HISTORIA

2009-06-08T10:04:00.003+02:00

Aínda que estamos case no final de curso, en cuarto de ESO imos asomarnos un pouco á historia de Grecia e Roma. Empezaremos botando unha visual á historia e a arte gregas e, se todo sae ben, completaremos o noso traballo en arte coas actividades da aula virtual. Polo de pronto, aquí vai unha presentación sobre os aspectos máis importantes da cultura grega.

Antiga Grecia

View more Microsoft Word documents from Susana Losada.

APOLOXÍA DE SÓCRATES

2009-06-03T19:44:00.004+02:00

A Apoloxía de Sócrates é unha das primeiras obras de Platón, ese filósofo grego do s. V a. C. tan coñecido para os/as de 2º de BAC, que están estes días a todo repasar para selectividade (Estudiade Platón, que cae seguro!). Para facerlles máis levadeira a tarefa aos nosos ex-alumnos/as, presentamos unha banda deseñada, realizada por Tabaré Santellán, un alumno de BAC do IES de Ames, que resume magnificamente en catro folios o contido da obra e a filosofía de Socrates. Nela Platón danos a súa versión de como Sócrates se defendeu a si mesmo tras ser acusado de impiedade, por desprezar aos deuses da cidade, e de corromper á xuventude ateniense. Como ben saben algúns (polo menos as de grego de 2º ), a pesares desta defensa, Sócrates foi condenado a beber a cicuta, morrendo no 399 a. C. A condena e morte de Sócrates, un cidadán xusto, convertiuse nun dos feitos máis contovertidos da antiga Grecia. Dende aquí os nosos parabéns a Tabaré, con quen algúns profes e alumnos/as do IES Melide tivemos a sorte de compartir a nosa viaxe a Grecia.

Open publication - Free publishing - More socrates

Eneas e a súa viaxe.

2009-05-08T00:56:00.004+02:00

Para ir pechando o ciclo Troiano e os contidos de mitoloxía deste ano presentamos a Eneas, un heroe máis ligado a mitoloxía romana que á grega. Eneas, fillo dun mortal e da deusa Afrodita, é un dos poucos troianos que consigue escapar á destrucción de Troia. Cuns poucos homes homes embárcase cara a Occidente e acabará fundando unha cidade no Lacio (centro de Italia). O seu fillo, Ascanio ou Iulo, fundará Alba Longa, da que varias xeracións máis tarde sairán Rómulo e Remo para fundar Roma.
Coñecemos as aventuras de Eneas a trevés de distintas fontes, pero a principal é Virxilio. Este foi un poeta romano do s. I a. C., que por encargo do emperador Augusto escribiu un poema épico para enxalzar as orixes de Roma. O poema, titulado a Eneida, entroncaba aos romanos co pasado heroico dos gregos por medio de Eneas e outorgaba ascendencia divina e prestixio á cidade facéndoos descender dos deuses Venus e Marte. Ademais, a familia Iulia, á que pertencía Augusto, aparecía como descendente do mesmo Iulo ou Ascanio. Virxilio quiso destruír o poema antes de morrer porque non estaba revisado, pero Augusto conseguiu salvalo e fíxoo publicar, chegando ata nós.

Eneas

View more presentations from susanalosada.

LISÍSTRATA EN KENYA

2009-05-04T23:25:00.010+02:00

O pasado 1º de maio, lendo El Público, un dos meus xornais favoritos, vin un pequeniño artigo que me chamou a atención: "Huelga de sexo para forzar un acuerdo", que falaba sobre a situación política de Kenia. Este país está gobernado por un primeiro ministro, Raila Odinga, e un presidente, Mwai Kibaki, que firmaron un goberno de coalición para poñer fin ás eleccións fraudulentas de 2007 e á posterior onda de violencia. O goberno parece facer augas por un problema de reparto de poderes, mentres a poboación sofre un paro xeneralizado, grande inseguridade cidadá e carencia dos servizos máis básicos.

Fartas desta situación, as mulleres, lideradas por un grupo autodenomindao G-10, decidiron actuar facendo unha folga sexual de sete días para forzar un acordo entre as dúas partes. A última en engadirse foi Ida odinga, a esposa do primeiro ministro e o G-10 agarda que en breve se sume Lucy Kibaki, a esposa do presidente.

Parece como si as nosas compañeiras kenyanas lesen Lisístrata de Aristófanes e decidisen empregar o mesmo método que na comedia tería servido a atenienses e espartanas hai 2.500 anos para conseguir parar a guerra do Peloponeso. Terá o grupo G-10 e outras organizacións feministas de Kenya o poder de convocatoria da nosa Lisístrata, a "que disovía os exércitos"?

Máis información en: ABC, El Periódico, ELESPECTADOR.COM.

Mito de Isis e Osiris

2009-04-30T09:05:00.003+02:00

Nut (deusa do ceo) tivo catro fillos con Geb: Osiris (rei dos mortos e as fontes da vida renovadas), a Seth, Isis (deusa da fertilidade e da mortalidade) e a Neftis.
Cando Osiris naceu, unha voz exclamou: "O Rei de todos naceu". Osiris converteuse nun gran rei, colaboru co seu pobo, adestrou os traballos agrícolas e na crianza dos animais. Este rei convertiu a Exipto nunha gran nación. O pobo comezou a adorar a terra que el pisaba. A súa esposa e irmá Isis seguiu o seu camiño.
Osiris tiña un gran inimigo, seu irmán Seth, envidioso e amargado.Seth con axuda de Aso encerraron a Osiris nun ataúde e tirárono ó río Nilo. Outra lenda di que o cortaron en pedazos.
Desde ese día non se volveu ver entre os vivos.
Os rogos e feitizos de Isis resucitaron a Osiris, quen chegou rei da Terra e dos mortos, deus da resurrección, símbolo da fertilidade e rexeneración do Nilo, era tamén o deus da vexetación e da agricultura, ademáis presidiu o tribunal dos difuntos na mitoloxía exipcia.
Horus, fillo de Osiris, derrotou a Seth nunha gran batalla.
Cada ano os exipcios celebran a morte e resurrección de Osiris que simboliza a resurrección da Terra.

Mitos de morte e resurección: O Cristianismo.

2009-04-30T08:50:00.006+02:00

A Pascua cristiá celebra a morte e a resurección de Cristo. Esta celebración cristiá ten a súa orixe na pascua xudea, na que se celebraba a saída de Exipto do pobo xudeo baixo a guía de Moisés cara a terra prometida. Esta Pascua era o que celebraba Xesús e os seus disípulos na Última Cea, na que Xesús anunciou que un deles o traizoaría cun bico e así foi ó rematar a cea foron ó monte Getsmaní, onde Xudas Iscariote lle deu un bico para que o exército que viña o levara preso, despois crucificárono e sepultárono cuns gardas vixiando. O 3º día despois da súa morte resucitou e por quen primeiro foi visto foi por María Magdalena.
A Pascua crstiá celébrase o primeiro domingo despos da primeira lúa chea da primavera, ou sexa a partir do 21 de Marzo.
A morte e a resurección de Xesús representa a "resurección" da terra na primavera e a "morte" desta no inverno, xa que na primavera a terra é fértil e produce e no verán non é fértil e non produce.

Historia do libro

2009-04-23T01:47:00.009+02:00

A proveitando que hoxe, 23 de abril, é o día do libro, queremos facer un breve repaso pola historia dese obxecto tan imprescindible para moitos de nós. O libro non foi sempre un obxecto cotiá, presente en todos os fogares e cómodo de ler e levar. Na antigüidade clásica o libro era un obxecto de luxo, só ao alcance duns poucos.
Bota unha ollada a esta presentación para coñecer a historia do libro e trata de imaxinar como sería a túa vida antes da aparición da imprenta, cando o libro era un obxecto de luxo só asequible a unha minoría.

Historia do libro

View more presentations from susanalosada.

HERA

2009-04-22T09:18:00.010+02:00

Son Hera a esposa e irmán de Zeus. O meu nome romano é Xuno. Son filla de Cronos y Rea. A miña principal función é ser a raíña dos deuses e dos matrimonios. O meu emblema é o pavo real. Fun tragada ao nacer polo meu pai, Cronos, porque pensaba que un dos seus fillos arrebataríalle o trono. Só Zeus se librou de ser tragado é mais tarde liberounos a nós.

Zeus, o meu irmán, conquistoume convertíndose en cuco. Con el, e con ninguén máis por suposto, tiven catro fillos: Ares, deus da guerra, Hebe, deusa de la xuventude, Ilitia deusa dos partos e da maternidade e Hefesto. Cando naceu este pobre, como era tan deforme, guindeino do Olimpo e ao caer á terra quedou coxo. Acollérono os habitantes de Lemnos e el é o ferreiro dos deuses.

Son celosa e vengativa coas amantes e outros fillos de Zeus, porque el faime sufrir moito. Un dos descendencentes de Zeus que máis perseguín foi Heracles, acoseino todo o que puiden pero non conseguín nada, máis ben proporcioneille fama. De feito o seu nome, "Hera-klés" (Ἡρα-κλῆς), significa en grego "Famoso a causa de Hera".

Unha vez o príncipe troiano Paris tivo que elexir cal era a máis fermosa entre tres deusas, Afrodita, Atenea e eu. O moi condenado preferiu a Afrodita, a deusa do amor; por eso collinlle tanta rabia aos troianos e decidinme a axudar aos gregos na guerra de Troia, da que eles salirían vencedores.

Agora intento estar máis tranquila porque me respetan tanto deuses como os homes nos meus templos máis importantes, Argos e Micenas.

HADES

2009-04-22T09:06:00.006+02:00

Ola a todos! eu son Hades, o meu nome romano è plutón, o deus do inferno. Meu pai é Cronos, miña nai é Rea e meus irmáns, como xa sabedes, son Zeus e Poseidón. Como o meus irmáns e máis eu conseguimos a vitoria sobre os nosos tíos os titáns na titonomaquia, repartimos entre nós o dominio do mundo: o ceo para Zeus, o mar para Poseidón e o inframundo para min.

O meu reino esta dividido en dúas rexiones: o Érebo, por onde os mortos pasaban diretamente despois da morte, e Tártaro , a rexión mas profunda, onde os titáns estan presos. Era un sitio infeliz, habitado por sombras e outras cousas máis. Habia un río que separaba o mundo subterráneo, do mundo superior e o meu amigo Caronte, o vello barqueiro, se encargaba de transportar as almas dos mortos através das augas. Tamén tiña como gardián o can o Cerbeiro, que tiña tres cabezas, non deixaba que saíran os mortos ni que entraran os vivos. Na escuridade, no subterráneo estaba o meu palacio. No meu inferno tamén hai castigos, como o de tártalo, tuvo que sufrir un horrible castigo por traicionar aos deuses. Colgando dunha árbore e con unha pedra encima. Asi aprenderia a non traicionar aos deuses. Eu tiña un casco que a quen llo puxera se volvia invisible. Unha vez presteillo a Perseo para que matara a Gorgona.

Para moitos, decir la palabra Hades xa era espantoso. Desta forma, me busqué un nombre para usar. Moitas persoas se referian a mim como Ploutos, que significa
"riqueza" en griego. Esto explica o nome que me deron os romanos: Plutón. Sófocles me chamaba “o rico” tamén me chamaban Climent ("tristemente célebre"), Eubuleo ("bon consexero") y polidegmon ("que recibo moitos nomes").

Todos os deuses me odiaban por ser o deus do inferno, polo rapto de Perséfone e bueno!!pero eu non era malo. Eu tamén podia ser capaz de amar a unha muller e cuidala con moito cariño. Pero non queria unha calquera,se non que quería a más bela e dulce,esa muller xa de sobra sabedes quen era, Perséfone,por eso a raptei. Cando a raptei meu irmao Zeus taba de acordo conmigo,porque xa saberedes que Zeus è o pai e Deméter è a nai, sabedelo non?bueno pois ,cando se enterou Demèter enfadouse moito,e ordenou a Zeus que a trouxera outra vez!e eu cedin ainda que me doeu moito. Cando ela se enterou marchou toda contenta,pero resulta que ao cabo do tempo,Perséfone comenzou a extrañarme.Eso xa vos sona non?porque ela sabia que eu en realidad era o único que a trataba como unha reina!porque para mim era a miña reina. Bueno pois fixemos todos un trato para que ela non extrañara a sua familia e ao mesmo tempo a mim. Pois no inverno ela estaba conmigo e no verán con sua nai,mais o seu pai.Bueno chicos non teño nada mais que contarvos non vos mareo mais,que debedes de estar cansados de ler e eu cansado de escribir!un beso cuidaros!

ZEUS

2009-04-16T08:50:00.006+02:00

Eu son Zeus en Grecia, pero en Roma chámanme Xúpiter.
Son rei da terra e dos ceos, pai dos deuses, e deus dos homes. Goberno no máis alto do ceo.
Os meus emblemas son a aguia, o raio, o cetro...

Os meus pais son Cronos e Rea. Por ser fillo de Cronos algúnhas veces chamanme Crónida.
A miña nai foi dar a luz a illa de Creta, para que o meu pai non me comese o nacer, como fixera con todos os meus irmans.
A miña nai decidiu darlle unha pedra para que comese, e el pensou que era eu. Ela pediulle axuda a sua nai Xea, para que me escondese nunha das suas moradas na terra. Cando eu crecín destronei ao meu pai, e a súa vez liberei a todos os meus irmans, xa que o meu pai os comera enteiriños. Eu non me fixen así de importante do día para a mañá, tamén me custou. Tiven que loitar contra titáns e xigantes ata vencelos.

Son un deus ao que lle gustan moito as mulleres, aínda que tamén lle dou os homes, un pouco de todo. Poreso raptei a Ganimedes para que me servise as copas no Olimpo.
A miña esposa é Hera, coa que tiven catro fillos, dos que destacan Ares e Hefesto. Por certo, é demasiado celosa, pero a verdade é que creo que ten algúns motivos, xa que non é a única muller que me gusta, os meus amantes tráenme toliño.
Gústame moito transformarme para seducilas, e fíxeno moitas veces, como cando me transformei en choiva de ouro para Dánae, en cisne para Leda, en touro a Europa, ou cando mostrei todo o meu poder a Semele e foi fulminada por un raio. Debido a que ela estaba embarazada eu saquei o fillo e implanteino no meu muslo e de alí saiu Dionisio, o que convertín en deus do viño, da traxedia e da desmesura.
Tamen tiven fillos con algunhas destas amantes:
Metis: Atenea, a deusa da sabiduria e da guerra.
Temis: dela nacen as horas, deusas das estacións.
Mnemosine: nacen as 9 musas.
Eurínome: nacen as 3 gracias.
Leto: Apolo e Artemisa.
Maia: Hermes.
Alcmena: Heracles (Hercules)
Podería segir falando de min, xa que sempre estou metido en todo, e son un deus moi importante, pero necesitaria un blog enteiriño para min so.

Afrodita

2009-04-15T09:11:00.004+02:00

Ola rapaces! Que tal?
Son Afrodita, Venus en Roma.
Deusa do amor e a beleza.
Son filla de Urano e Xea, nacín do semen de meu pai pero vouvos contar a historia completa.
O meu pai Urano non deixaba saír do interior da miña nai Xea a meus irmáns e entón Cronos castrouno e eu nacín do seu semen.
Os meus símbolos ou emblemas son: a cuncha, a pomba, a mazá e o carro tirado por cisnes.

Estou casada con Hefesto, pero como é tan feo teño uns cantos amantes como Ares, o home ó de verdade amo e foi co que me pillou un día o meu marido e co que tiven un fillo chamado Eros, Adonis co que paso 2/3 do ano, e algúns homes máis.
Hay unha lenda que di que son filla de Zeus e Dione, pero a min sempre me dixeron que era filla de Urano e Xea.

Bueno e non me enrollo moito máis porque seguro que tedes moito que facer.
Adeus.

Viaxe a Grecia 09

2009-04-02T09:02:00.013+02:00

Escribimos agora xa dende Melide, despois de oito fantásticos días en Grecia.
Pasámolo moi ben a tódalas horas, divertímonos moito, e probamos moitas cousas novas. Entre elas ir in barco, en avión, en metro e en burro!!! Ai que molones eran.
Tamén probamos todas as comidas típicas de alá nunha cena que fixemos todos xuntos. Cando digo todos xuntos, refírome ós tres institutos que fomos: IES de Ames, de Carballo e o noso, o de Melide. Eran todos xeniais, falamos con todos e pasámolo moi, moi ben con eles, iso é que houbo algúns choros ó despedirnos no aeroporto de Santiago. Ata queremos facer unha cea para vernos todos outra vez!!! Ademais de todo isto tamén nos gustou moito todos os monumentos que vimos: o Partenón(impresionante, era enorme...), o templo de Apolo en Delfos... Pero, polo menos nós, podemos dicir que o que máis nos gustou foi a illa de Santorini e o barco no que chegamos a ela, aínda que tivemos que botar oito horas nel. Era preciosa, con tódalas casiñas brancas, con moitos camiños, escaleiras, e sobre todo costas cara arriba...Ó final do día doíannos as pernas...Pero mereceu a pena. E non esquecemos a illa do volcán, que bonita era!, toda a illa vermella e moi diferente do que estamos acostumados a ver. Tamén estivemos, como non, en Atenas, pero esa cidade non nos gustou moito. Había zonas moi vellas e algunhas persoas eran moi raras, con perdón. Pasamolo moi ben pero nestes últimos días xa tiñamos unhas poucas ganas de vir a Melide e ver a nosa xente.

Silvia e Patri, 3ºA

Doniso

2009-04-02T08:50:00.007+02:00

Ola, eu son Dioniso, o deus do viño e do teatro.
Si vas a Roma e preguntas por min coñecenme como Baco, aínda que en Grecia as veces tamen me chaman así.
Son fillo de Zeus e de Sémele, miña nai morreu por culpa de Hera que o ser tan celosa, nun ataque de rabia dixolle que co home co que se acostara non era Zeus e mña nai celouse e dixolle a meu pai que si era el que se mostrara como era. Sen querer miña nai morreu fulminada por un raio e como eu inda non nacera, meu pai introduciume no seu muslo ata os nove meses e de ai nacín.
Os meus lugares de culto son: Frixia, Tracia, cimas das montañas (Citerón, en Tebas), Delos, Lemnos, Naxos, Quíos, Corfú, Cos, Lesbos, Pérgamo.
Asi que xa sabedes a rendirme culto!!

Deméter

2009-04-01T09:06:00.009+02:00

Ola rapaces! Como andades de examenes polo insti? porque estas semanas debestes ter bastantes...
Eu son Deméter así me chaman en Grecia, e o meu nome romano é Ceres. Son a filla de Cronos e Rea.
Os emblemas cos que me identifico son: as espigas, a fouce e a amapoula.
Xa que son a deusa grega da agricultura, nutricia da terra pura e xoven, ciclo vivificador da vida e a morte, e protectora do matrimonio e a lei sagrada.
Tiven unha relación con Zeus, é dicir, fun unha das súas amantes, e naceu Perséfone, a que quero.
Pero todo se entristeceu na miña vida, cando Hades, o meu propio irmán e deus dos infernos, levou secuestrada á miña filla... estaba tolo por ela!.
Busqueina desesperadamente e deixei todas as miñas tarefas, así foi que a terra deixou de producir por completo e a xente quedou sen alimento. Pero eu só me preocupaba por encontrar a miña Perséfone.
Cheguei e Eleusis, disfrazada de anciana para que ningún me recoñecera, e unha vella chamada Iamba axudoume moito e deume moitos ánimos para seguir buscando.E por fin encontrei a Perséfone, pero como Hades tíñaa custodiada no seu reino, supliqueille ao meu irmán Zeus que buscase unha solución. Zeus non podía entrometerese entrometerse no reino do seu irmán, pero tampouco quería ver morrer aos homes de fame. Ao final fixemos un trato con Hades: Perséfone pasaría a metade do ano conmigo e a outra metade con él. Ao recobrar á miña filla e a miña felicidade a terra volveu a producir.
E así todos os anos fago que a terra se encha de froitos cando estou feliz coa miña Perséfone, e déixoa descansar cando ela marcha a cumplir os seus deberes como raíña do Inferno.

Eros

2009-03-26T09:05:00.003+01:00

Eu son Eros o deus primordial responsable da atracción sexual, o amor e o sexo, tamén son venerado como o deus da fertilidade. Din en algún mito que son fillo de Afrodita e Ares, pero según o banquete de Platón fun concebido por Poros e Penia no cumpleaños de Afrodita. Esto explica os diferentes aspectos do amor. As veces son chamado como Dioniso, "o libertador". A min os romanos chámanme Cupido, tamén son conocido como Amor. Según a tradición iniciada por Erastóstenes son principalmente o patrón do amor entre os homes,gústame estar coas mulleres e facerlles cousiñas... No pensamente grego ai dous aspectos sobre a miña concepción. Na Teogoría de Hesíodo nazco tras o caos primosdial xunto con Gea, a terra e Tártaro, o inframundo. De acordo coa obra de Aristófanes"las aves", eu brotei dun ovo posto pola noite, quen o había concebido na oscuridade. Nos misterios eleusinos son adorado como un Protógono. A outra versión e que son fillo de Afrodita e Ares, Hermes o Efesto, o de Poros e Penia e a veces de Iris e Céfiro. Eu era o axudante de Afrodita e dirixía a forza primordial do amor e levaba aos mortales. Eu coñecin a princesa Psiqué, unha princesa moi guapa. Afrodita estaba celosa da beleza da mortal Psique, porque os homes estaban abandonando os seus altares para ir adorar no seu lugar a unha simple muller. Afrodita ordenoume que fixera que Psiqué se enamorara dun home moi feo, pero o final acabéime namorando eu dela. Os dous namorámonos. Di Apuleyo que tuvemos unha filla chamada Hedoné.

Atenea

2009-03-26T09:04:00.016+01:00

Eu son Atenea, filla de Zeus e de Metis, son a deusa da gerra, da intelixencia, das artes e da paz. Como xa sabredes, eu nacín da cabeza de Zeus xa co meu escudo e vestida coa armadura, disposta a pelexar. O día que eu nacín os deuses estaban a pelexar cos xigantes e grazas a min gañaron, non é por chulearme nin nada pero...tampouco me importa decilo jaja
Eu tiven que competir con Posidón polo padroado de Atenas. Para ver quen era o mellor dos dous, ofrecimos un regalo aos cidadáns: eu ofrecinlles o olivo e Posidón un cabalo e por suposto elixironme a min. O olivo convertiuse no simbolo de Atenas, é un dos cultivos mais abundantes en Grecia.
Eu tamen axudei a Perseo, Aquiles... eles eran os meus heroes, si eu non decidira ser virxen iríame con eles, jaja.
Din que en vez de ser a deusa da intelixencia que son a deusa da estratexia, xa que a miña batalla con Ares, o meu gran rival, fora planificada con desciplina e método.
Eu tamen son unha boa tecedora e ensinaba ás fiandeiras a miña arte. Cunha destas tecedoras, Aracne, tiven unha historia. Ela era unha xoven moi fermosa, que sabía coser as mil maravillas, tan ben o facía que me desafiou para saber quen o faria mellor das duas. Ainda que esa non era a miña intención pero ela tiñao tan creido que me enfureceu e aceptei, pero cando rematamos ela xa se deu conta de que o meu traballo era mellor e sentiuse tan humillada e tan arrepentida que se intentou aforcar, pero eu condeeina a coser e tecer para sempre, e decir, que a convertin en araña. Esta historia describiuse moi ben nun dos famosos cuadros de Velazquez, as fiandeiras.

Apolo

2009-03-25T09:00:00.008+01:00

Chámome Apolo e son un deus grego nacín na illa de Delos na presencia de todos os inmortales. Na mitoloxía grega e romana son un deus olímpico dos máis importantes e multifacéticos. Son reconocído como o deus da luz e do sol, como a mediciña e a curación e máis importante como o deus da música, poesía e as artes. Son fillo de Zeus e de Leto e son irmán xemelgo da cazadora virxen Artemisa. Teño dous lugares de culto: a sagrada illa de Delos e o santuario de Delfos, ao pe do monte Parnaso.
Cando Hera descubriu que miña nai, Leto ou Latona, estaba embarazada e que Zeus era o meu pai, prohibíu que dera a luz en terra firme, continente ou en calquera illa no mar. Entón miña nai encontrou unha illa flotante, Delos, que non era no continente e tívonos alí a miña irmá Artemisa e máis a min. No momento do parto, a illa quedou fixa cunhas cadeas no fondo do mar e máis tarde foi consagrada para min.

O oráculo de Delfos é un un gran recinto sagrado dedicado principalmente a min, ten no centro o meu gran templo. Considérase que Delfos esta situado no centro ou embigo do mundo, o pe do monte Parnaso. Alí estaba a famosa fonte de Castalia, onde se reunían as musas. Como xefe das musas e director do seu coro, actúo como deus patrón da música e da poesía. Hermes creou a lira para min e ese instrumento convertíuse nun atributo para min.

Unha vez Marsias, un sátiro, desafioume nun concurso musical. De Marsias dise que nacera en Celea (Frixia), na fonte principal do río Meandro. Marsias era un experto tocando o aulos, unha especie de frauta dobre. Enfrontámonos nun concurso musical coa condición de que o gañador podría tratar ó perdedor como quixese. As xuíces eran as musas, polo que gañei eu e Marsias foi desollado vivo nunha cova preto de Celea pola súa hybris ou soberbia ao desafiar a un deus. Clavei a pel de Marsias nun árbol, preto do lago Aulocrene e a súa sangue formou o río Marsias.

Bueno rapaces agora xa sabedes un pouco mais de min, veña un bico. Por certo estou moi a gusto en Melide donde tanta xente estudia e toca música.

Ares

2009-03-25T08:57:00.017+01:00

Ola amigos! son Ares, o deus olímpico da guerra. Eu son a personificación da forza bruta e da violencia; a diferenza da miña irmá Atenea, que ademais de ser deusa da sabiduría, tamén o é da guerra, pero nun senso menos violento . Os romanos identifícanme como Marte, tamén deus da guerra.Todos me representan como fillo de Zeus e de Hera. O meu lugar de nacemento estaba situado moi lexos, entre os bárbaros e os belicosos tracios, donde fuxín cando me descubriron con Afrodita, a deusa do amor e da beleza.E vaia coa súa beleza! je,je. Cando ocorria algunha desgraza sempre pensaban que era eu o que estaba detrás de todo, e fun moi odiado por todos, incluso polos meus pais. Na mitoloxía Romana aparezo como pai de Rómulo e Remo, tras unirme a Vestal Rea Silvia.Unha das cousas máis terribles que me sucedeu, foi cando Oto e Efialtes, os dous xemelgos Alóadas, tomaron o monte Olimpo e lograron secuestrarme e meterme nunha vasilla durante trece meses, fun liberado cando Artemisa se ofreceu para deitarse con Oto, Efialtes sentiu celos e comezou a pelexar co seu irmán, Artemisa transformouse en cerva e saltou entre os dous, os Alóadas ,para evitar que fuxira, arroxaron as súas lanzas e mataronse un ao outro
Os meus emblemas son:o casco, o escudo e as armas.

Hefesto

2009-03-25T08:57:00.016+01:00

Ola chamome Hefesto, ainda que os romanos chamanme Vulcano. Son o deus mais feo de todos, son torto, algo xorobado e coxo porque cando nacín parecinlle tan feo a miña nai Hera que me guindou do Olimpo. Son o ferreiro dos deuses, eu constrúo os raios de Zeus, as armas dos heroes, e todo aquelo que me encargan. Teño a miña fragua de baixo do monte Etna. Cando me vexades recoñeceredesme por levar o martelo, as tenazas e a bigornia. Estou casado con Afrodita, ainda que Helios (o sol por se non sabedes quen é) dixome que me estaba enganando con Ares. Un dos traballos foi cando Aquiles lle prestou as suas armas o seu amigo Patroclo, matouno Héctor pensando que era Aquiles, o morrer Patroclo os troyanos que dan con as armas que Aquiles lle prestara a Patroclo, nese momento ven a nai de Aquiles a encargrme unas armas para su fillo Aquiles.

Perséfone

2009-03-25T08:55:00.006+01:00

Ola queridos lectores! Son Perséfone.
Na mitoloxía, grega eu era a reina do inframundo, ou ben unha xoven doncela filla de Deméter e Zeus.A miña figura actuelmente é moi coñecida, e ten un gran poder emocional: unha doncela inocente, o dor dunha nai polo rapto e o regerso da súa filla.
O meu nome, para os gregos, non era seguro pronunciar en voz alta e a que se refería como "A Doncela".
Eu non tiña posición estable no Olimpo. Solía vivir lexos dos outros deuses, levaba unha vida pacífica ata que me convertín na deusa do inframundo. Eu estaba collendo flores con algunhas ninfas cando de súpeto apareceu Ares mediante unha grieta do solo, asusteime moito!. A vida quedou paralizada mentras miña nai me buscaba por todas partes e as ninfas foron transformadas en sireas por non haber intervido. Helios, o sol, que o ve todo, terminou por contarlle todo a miña nai, Deméter. Zeus non puido aguantar máis a agonía da terra xa que miña nai, coa tristeza do meu secuestro deixou de dar frutos a terra, mandou a Hermes a que me rescatase. Hades, meu tío, só puxo unha condición: que non comese nada do inframundo, pero engañoume e comín uns grans de granada que me obligaron a volver cada ano un mes por cada grano que comera. Pasaba seis meses con miña nai, e nese tempo a terra daba frutos e outros seis meses con Hades e, neste tempo miña nai coa tristeza de terme lonxe deixaba de dar frutos. Os gregos explicaban con este suceso as estacións e os ciclos naturais de producción da natureza.

A Odisea

2009-03-24T01:12:00.006+01:00

Xusto a piques de iniciar a nosa propia Odisea en Grecia (mañá marchamos!!) paréceunos oportuno publicar este post. Aínda que esteamos lonxe, tentaremos mandar noticias ao blog e non esquezades tampouco vos facer o mesmo... recordade que con internet estamos a un paso. Ai si os deuses do Olimpo tivesen Internet...! Imaxinades que sería do pobre Hermes?
Imos agora coa auténtica Odisea. Despois da guerra de Troia, os gregos regresan á súa patria, pero non todos o fan con igual fortuna. Ulises ou Odiseo, rei de Itaca, tardará dez anos máis en regresar debido á enemistade de Poseidón, que axitará os mares cada vez que se embarque e o fará naufragar mil veces. Aínda que son varias as fontes sobre Ulises, sobre todas elas destaca a Odisea de Homero. O Odiseo homérico é un heroe que se caracteriza pola súa intelixencia e que conta coa protección de Atenea, que se fará máis sabio coa súa viaxe e gañará os epítetos de "o moi prudente", "o home de moitos enganos" ou "o home de moitos camiños". A viaxe convírtese con Homero nunha metáfora da búsqueda da sabiduría, sendo máis importante o camiño que a meta. Así nolo canta o poeta Kavafis no seu poema Itaca:

Se has de facer a viaxe cara Itaca,

pide que o teu camiño sexa longo,

cheo de aventuras, cheo de coñecementos...

Odisea

View more presentations from susanalosada.

A guerra de Troia

2009-03-24T00:14:00.003+01:00

Un dos mitos máis importantes na mitoloxía clásica é a guerra de Troia e todo o ciclo de lendas e cantos épicos que xurde arredor dela, o que denominamos ciclo troiano. Segundo a lenda, o troiano Paris raptou á fermosa Helena, esposa do rei de Esparta Menelao, provocando deste xeito o ataque dos gregos á cidade de Troia e a conseguinte guerra que duraría dez anos. Troia, no estreito dos Dardanelos, chamábase en grego Ilión (Ἰλιόν), e de aquí deriva Ilíada, o poema de Homero que ven sendo a testemuña literaria más antiga en lingua grega e na literatura europea. Pero a Ilíada de Homero non nos conta toda a guerra de Troia, senón só nove días do noveno ano de guerra, cando o famoso Aquiles (o dos pes lixeiros, o do talón...) se enfada co rei Agamenón e decide retirarse da loita. Así comprendemos que Homero comece a súa obra pedíndolle inspiración a musa "Canta, musa, a cólera do Pélida Aquiles"...
Coa Ilíada e a Odisea (a outra obra de Homero) educáronse incontables xeracións de homes gregos e occidentais en xeral, que vían nos seus heroes un modelo de comportamento.
Cando estudiamos mitoloxía sempre insistimos na idea de que a mitoloxía era un xeito de ver a vida, de explicar cousas que nese momento non tiñan unha explicación racional: os fenómenos naturais, a orixe do mundo, o comportamento humano, etapas do pasado... Disto último trata precisamente o ciclo troiano, pois a partir dos libros de Homero os arqueólogos descubriron as cidades de Troia, Micenas, Tirinto, Esparta... e puderon probar que si houbo unha guerra alá polo 1200 a.C. As causas de esta guerra histórica serían menos románticas e máis materialistas, os intentos dos gregos por controlar as rutas comerciais do Mar Negro levaríanos a enfrontarse cos pobos asiáticos que controlaban os estreitos.
Bota unha ollada a esta historia resumida e completa información cos enlaces e a bibliografía vista en clase.

A guerra de Troia

View more presentations from susanalosada.

Meme Limonada

2009-03-21T01:15:00.008+01:00

Fernando, domenechino no mundo blogueiro, envíanos este meme e agradécémoslle os honores e o refresco. Fernando máis Aspasia fomos compañeiros na facultade e "parimos" blogs case na mesma data. Xa sabíamos que andaban circulando refrescantes limonadas polos blogs, e parécenos unha boa excusa para intercambiar blogs amigos. As normas son:

Pór o logo no post ou no blog.
Nomear polo menos a outros 5 blogs que mostren gran Actitude e/ou Gratitude
Asegurarse de enlazar ben aos nomeados no post.
Facerlles saber que recibiron este premio mediante un comentario no seu blog.
Esparcir o amor e non esquecerse de enlazar a quen che premiou.

Os nosos blogs premiados son:

Heladio Anxo, que dende o seu blog Caladiños cóntanos noticias con historia, fálanos de libros que nos fan mellores, recórdanos as paisaxes da súa nenez ou nos fai pensar sobre o que está a ocurrir.
Encarna, Hécuba non mundo blogueiro, porque o seu blog é toda unha referencia para un blog con poucos meses de vida como Aspasia.
Paco Núñez, que co seu blog de economía e Luces, cámara... Acción! fai que algúns paganos podamos achergarnos a algo tan arduo como a economía.
Todas as rapazas e rapaces devoradores de libros, que alimentan o noso blog Papalibros do club de lectura do IES de Melide, porque co seu entusiasmo fan que o traballo na biblioteca sexa un auténtico pracer.
Daniel, tamén compañeiro de "parto" no mundo blogueiro, porque escribe cun entusiamo que contaxia.

Poderíamos seguir citando a outros moitos blogs de Chiron que nos acompañan sempre no camiño, pero imos deixar que a cadea se vaia completando soa.

Poseidón

2009-03-19T17:53:00.009+01:00

Ola rapaces. Xa estarides agardando a que pasase polo blog, non? Que tal estades? espero que ben porque o traballo nunca foi moi bon, JeJe!! non me digades que non teño razón. Bueno, seguro que despois de ver o video que fixen con imáxes miñas e aínda que sexa pequeno, xa me recoñeceriades, a parte de que o meu nome aparece no título. Eu teño dous nomes, dependendo de onde esteña. Pois os gregos chamanme Poseidón, e os romanos Neptuno, cousas deles. Como algúns saberedes, son deus do mar, dos cabalos, e dos terremotos "axitador da terra" como din por ahí. Normalmente veredesme co meu tridente co que podo facer cousas impresionantes, pero prefiro non mostralas que despois pasame o que Zeus cunha das súas amantes. Son fillo de Cronos e Rea, é irmán de Zeus, Hades é Demeter. Estou casado (aínda que fun un chisco infiel,bueno bastante, pero non vou falar diso, vos xa me entendedes) coa ninfa Anfitrite, coa que saio nunha das imáxes do video anterior. Estara mal que eu o diga, pero son moi venerado en grecia, pois e pobo mariñeiro, e ó igual que outros rindenme culto porque queren ter un viáxe seguro (por mar eh, non vaiades pensar que estou falando por terra, ahí xa ai outros deuses). En fin non sei que máis contarvos de min, pero xa me dirá Susana se debo engadir máis cousas ou cometin erros. Veña rapaces, ata outra.

Rodrigo_(3ºD)

Hermes

2009-03-12T16:02:00.013+01:00

Ola, son un deus olímpico; en Grecia chámanme Hermes e en Roma Mercurio. Son o deus dos camiñantes, e o que manteño a paz xa que como son o deus dos caminantes, protexo ós viaxeiros e casígoos tamén cando fan algo mal por iso cando os de Atenas fai algúns anos facían expedicións rendíanme culto; tamén son o deus do comercio, e por ahí din que o dos roubos bueno non é de todo certo pero a verdade un pouco si que o son xa que nada máis que nacín escapeille a miña nai e fun roubarlle as ovellas a meu irmán Apolo, bah e alguhna gamberrada máis por ahí!! Jeje. Ademais tamén me encargo de levar as almas dos mortos ó inferno, por iso me chaman Hermes Psicopompo, e son o heraldo dos deuses, teño que falar públicamente nas asmblas e noutras ocasións. Por certo tamén me consideran o protector dos animais sacrificiais. A verdade son bastante famoso e represéntanme varias veces e para dicir a verdade non o fan nada mal xa que me poñen todo o que levo: sandalias con alas, sombreiro de ala ancha ó que eu chamo pétaso, caduceo que é una vara de ouro, ás veces un cordeiro a hombros una lira ou frauta que por certo estes dous últimos inventeinos eu, tamén inventei varios tipos de carreiras e deportes de loita. Bueno que se me olvidou una cousa moi importante son fillo de Zeus e de Maia e tamén dicir que son moi astuto xa que para ser deus de todo isto hai que selo. Jeje. Por certo os atenienses tiñan no meu honor unha herma que é unha pedra rectangular que arriba ten a miña cara e no medio os meus xenitais, bueno xa que en Grecia non se escandalizaban por estas cousas como fan noutros lugares, son sagradas para eles xa que un día un político chamado Alcibíades os rompeu e castigárono duramente.

Teatro en Lugo

2009-03-10T00:23:00.005+01:00

Hoxe fumos a Lugo a ver Las Bacantes de Eurípides e Lisístrata de Aristófanes, que abrían a nova tempada do Festival de Teatro Grecolatino. A representación das dúas obras estivo a cargo do Grupo Hypnos, de Córdoba e foi espléndida. Coa súa interpretación entregada, este grupo conseguiu achegarnos unha traxedia difícil como As Bacantes, e facernos comprender esa dor humana, ese sufrimento inevitable no que se centran as traxedias gregas. Chamounos a atención especialmente o coro coa súa coreografía e a súa cor, ¡que ben nos trasmitiu co seu "evohé" esa ambigüidade de Dioniso, deus libertador que outorga a alegría, pero tamén deus do exceso e da loucura!

Pero non podemos dicir menos de Lisístrata, onde practicamente os mesmos actores que pola mañán nos trasmitiron ese πάθος ou paixón, fixéronnos rir a gargalladas. Foi unha representación moi axeitada para o día da muller traballadora, aínda que xa sabemos que non nos podemos fiar moito do feminismo de Aristófanes.

No IES de Melide xa levamos moitos anos asistindo a este festival de teatro, e temos que decir que se supera cada vez, xa que calidade dos grupos participantes é impresionante.

Ademais das representacións, fixéronse entrega dos premios do concurso Odisea a dous grupos do IES de Ames e a un do IES Fontexería de Muros. A ver si un ano destes recollemos algún nós!

Queremos recordar que todas estas actividades están organizadas pola Sociedade de Estudos Clásicos na súa sección galega.

Por último, que máis pode pedir unha profesora, que nun día de traballo ve un dos seus espectáculos favoritos, na compaña de 23 alumnas que saben estar a altura dun acto coma este e, ademais, disfrutan del?

Artemisa

2009-03-08T08:53:00.001+01:00

A que estou guapa?
Ola rapaces! Que tal polo instituto? Pois nada, que me gustou este blog e gustaríame que soubérades de min. O meu nome grego é Artemisa, aínda que os romanos me chamaban Diana. Son filla de Zeus e Leto e irmá xemelga de Apolo.
Son a deusa da caza, dos animais salvaxes, da creación, da castidade e tamén dos partos, pois axudei a miña nai no parto de meu irmán. E fíxeno moi ben! Modestia a parte!jaja! De ahí que me chaman a Luminosa. Soa ben non? Agora claro con todos os hospitais que hai xa non axudades como facía eu. Por que, a que estou no certo ó pensar que no voso instituto non hai ningunha deusa dos partos?
Son unha deusa virxen, non quero ós homes para nada, total son todos iguais e hai moitos que non nos merecen verdade rapazas? Tamén estou relacionada ca Lúa. Adorábanme en toda Grecia, pero os meus lugares de culto máis famosos son Braurón, Muniquia e Esparta.
Normalmente, no arte grego clásico, aparezo representada coma unha cazadora con vestido curto, botas de caza, arco e frechas. Soio ter ó lado un can de caza ou un cervo.
Hera, a verdadeira esposa de papá, prohibiu que miña nai dera a luz onde dera o sol, polo que Zeus enviou ó vento para que collera a miña nai e a levara a onde Poseidón. Éste cubriuna cas olas e finalmente nacemos meu irmán máis eu.
Non me quero enrrollar moito máis porque o mellor se vedes moita letra non vos apetece coñecerme. Voume despedir contándobos un dos meus mitos:
Hai xente que di que eu enviei un escorpión a Orión para matalo debido a súa soberbia e porque decían que era o mellor cazador; outros din que eu estaba moi namorada del e que meu irmán, por celos ou para protexerme, enganoume e retoume a un duelo de disparo de frechas contra un punto, aparentemente ó azar, pero que realmente era Orión, e acabeino matando.
Pero isto só é o que din eh...

Patri _(3ºA)

Edipo, a loita contra o destino

2009-02-16T09:59:00.013+01:00

Máis que un heroe mitolóxico, Edipo é un heroe tráxico, un home que loita contra o seu destino e, polo tanto, está condenado ao fracaso, xa que o destino está por riba de deuses e homes. Entre outras fontes, coñecemos o mito de Edipo a traveso da traxedia de Sófocles Edipo Rei. Nesta obra preséntasenos a un home xusto, o rei de Tebas Edipo, que trata de averiguar cal é a causa pola que a súa cidade sofre unha peste. No curso da investigación Edipo descubrirá cousas terribles que traerán a destrución da súa casa. Poderíamos dicir que esta é unha das primeiras historias policíacas da literatura occidental.
Mentres ves a presentación, podes escoitar esta "Epopeya de Tebas", de Les Luthiers en clave cómica.

Edipo

View more presentations from susanalosada.

Perseo, o matador de Medusa

2009-02-15T10:56:00.001+01:00

Perseo era un auténtico heroe, fillo de Dánae e do propio Zeus. Dánae fora encerrada polo seu pai nunha torre para que non tivese fillos, pois estaba predestinado que un fillo dela mataría ao seu avó. Zeus non pode resistir ante a beleza de Dánae e sedúcea en forma de chuvia de ouro. Cando nace Perseo, el e a súa nai son guindados ao mar dentro dunha arca, para evitar que se cumpra o oráculo. Ambos conseguen chegara sanos e salvos á illa de Sérifos e aquí empezarán os problemas de Perseo, un fillo de solteira que terá que protexer á súa nai do acoso masculino. Terá que realizar unha misión imposible para librar á súa nai dun pesado pretendente: matar a Medusa, monstro mariño que petrificaba coa súa mirada.

Perseo

View more presentations from susanalosada. (tags: grayas graias)

Xasón e os Argonautas, a primeira gran viaxe

2009-02-11T00:31:00.003+01:00

Despois da breve interrupción polo concurso Odisea e agardando aínda o desenlace, volvemos a nosa tarefa. Agora imos ver outro gran heroe: Xasón, rei de Iolcos, en Tesalia. Para recuperar o seu trono, Xasón deberá partir a lonxana e misteriosa Cólquide (actual Xeorxia) na busca do vélaro de ouro. Para elo constrúe, coa axuda de Atenea, a primeira gran embarcación que recordan os gregos, a nave Argos. Xuntará a mellor tripulación para a súa viaxe, os Argonautas. Cando chegue ao seu destino, topará con novas dificultades.

Xasón e os Argonautas

View more presentations from susanalosada. (tags: argos cólquide)

Facendo a nosa Odisea

2009-02-04T10:04:00.007+01:00

Estes días en cultura clásica e grego de 1º de BAC estamos participando no concurso Odisea. Como xa explicabamos nun artigo anterior, é xa o terceiro ano que competimos e notamos que os que competimos nos anos anteriores imos collendo o "tranganillo" e atopamos con máis facilidade as respostas. Outros aínda temos que practicar máis con google e outros buscadores. Temos que aprender dunha vez que San Google non é un "respondedor" de preguntas, senón un buscador de palabras e o importante é teclear as palabras clave. É imprescindible ler ben a pregunta e cando atopemos unha posible resposta comprobrar sempre si se axusta ás pistas que da a pregunta en cuestión. Tampouco hai que esquecer que, aínda que na rede temos unha chea de recursos e bos lugares para consultar, temos algúns libros na biblioteca que son fáciles de manexar e conteñen información moi precisa. Estamos un pouco nerviosos/as co preguntón do xoves, pero estamos practicando coas preguntas dos anos anteriores. O ano pasado un equipo de Melide conseguiu chegar ao desempate. Conseguirémolo de novo este ano?

II Liga de Debate. Unha nova escola sofista?

2009-01-31T19:16:00.001+01:00

Nestes días está tendo lugar en Santiago a II Liga de Debate, na que participan 48 equipos de toda Galicia. O ano pasado o equipo do IES de Melide chegou aos cuartos de final, e volvemos tentalo este ano cun equipo composto por Carlota, David, Manuel e Xisela, capitaneados outra vez por Lidia.
Este ano o tema a debatir é Axuda ao desenvolvemento: ¿o peixe ou a cana?, aínda que para fase final haberá outro tema diferente: Están as Administracións Públicas afrontando eficazmente o problema do consumo de drogas (legais e ilegais) nos adolescentes?.
O equipo gañador será aquel que sexa capaz de argumentar mellor sobre calquera das dúas opcións que lle toque defender. Polo tanto, o que se pretende e fomentar o debate competitivo e o enfrontamenteo dialéctico entre os nosos estudiantes, que saiban convencer coa palabra independentemente da súa postura persoal sobre un tema calquera.

A importancia do dominio da palabra no mundo actual é indiscultible, senón que lle pregunten a Obama. Os gregos, en concreto os democráticos atenienses, tiñan isto moi claro e crean a retórica, definida como a arte do ben falar para conseguir a persuasión do destinatario. Os primerios mestres de retórica foron os sofistas, que eran ensinantes profesionais deste "ben falar". Os seus discípulos, que con frecuencia buscaban o triunfo na política, serían os futuros dirixentes da polis si conseguían convencer coa palabra na Asemblea. Tamén recibían unha boa formación en retórica aqueles que se dedicaban a defender causas nos tribunais de xustiza.

Algúns recordarán As Nubes de Aristófanes, comedia que limos e vimos representada en Lugo o ano pasado. Nela o autor arremete contra Sócrates, a quen identifica erroneamente cos sofistas, colocándoo ao fronte dunha escola que ensina aos mozos a defender argumentos inxustos. Aquí recurre o protagonista, un vello agobiado polas débedas causadas pola afición do seu fillo ás carreiras de cabalos. O noso protagonista sabe que só un argumento inxusto o poder librar dos tribunais, polo que pon ao langrán do seu fillo a estudar a súa propia defensa. A cousa sae ben e consegue librase das débedas grazas á labia do rapaz, pero tan ben aprende este o argumento inxusto, que nel atopa boas razóns para zouparlle ao pai. O pai, desesperado, queima a escola socrática.

A pesares destes "perigos" da retórica, dende aquí facemos unha forte aposta polo noso super equipo e desexamos que atopen os mellores argumentos para derrotar ao contrario. Mentres sexan as palabras e non as bombas as que convenzan, todo vai ben.

Orfeo, un heroe diferente

2009-01-27T12:22:00.005+01:00

Orfeo non era un heroe do estilo de Heracles ou Teseo. Non estaba "cachas" ni era rei de ningún lado. Orfeo era máis ben un heroe intelectual, un artista. As súas armas eran a poesía e a música, e con elas, ás veces, conseguía máis cousas que Heracles coa súa incrible forza. Vota unha ollada e completa as actividades de aula. Podes completar información buscando na rede.

Orfeo

View more presentations or upload your own. (tags: música órficos)

Teseo e o ciclo cretense

2009-01-26T13:03:00.003+01:00

Seguindo o noso estudio dos heroes, aquí tedes información sobre Teseo para facer as actividades de aula.

Teseo e o ciclo cretense

View more presentations or upload your own. (tags: ciclo_cretense creta)

O horóscopo e a mitoloxía

2009-01-26T12:58:00.004+01:00

Como o 2009 é o Ano Internacional da Astronomía, nós quixemos facer a nosa aportación, relacionada como sempre coa cultura clásica. Unhas semanas atrás estivemos traballando na clase relacionando os signos do zodíaco coas súas características e as súas correspondentes explicacións mitolóxicas. Cada unha de nós preparou a presentación do seu signo, e este é o resultado.

O zodíaco e a mitoloxía

View more presentations or upload your own. (tags: zodiac mythology)

Obama, ο νέος πλανητάρχης

2009-01-26T00:33:00.003+01:00

Πλανητάρχης é unha simpática palabra coa que actualmente os gregos designan ao presidente dos EEUU. En grego moderno pronúnciase algo parecido a "planitárjis", xa que a η, eta, pasou a pronunciarse "i", ou sexa, a ser "ita" (por iso este fenómeno fonético denomínase itacismo). Pero a nós o que nos interesa é a palabra en sí, xa que contén dúas raíces do grego clásico, πλανήτης e ἀρχή, que temos noutros helenismos da nosa lingua.
Por outra banda, velaí ao noso παλνητάρχης termando do mundo, nunha viñeta de Fernando Vicente, que saíu publicada en El País do 25-1-09 para ilustrar o artigo de Vargas Llosa Obama en la casa Blanca. É indubidable que esta imaxe nos recorda algo, algo relacionado coa mitoloxía. Aí vai, logo un traballiño:
- Para 1º e 2º de BAC un traballo de etimoloxía:

Buscar o significado das dúas palabras gregas que compoñen πλανητάρχης e traducir literalmente o seu significado.
Buscar helenismos na nosa lingua que conteñan cada unha destas raíces, παλνήτης e ἀρχή (alomenos dous de cada palabra).
Intentar crear con estas dúas raíces gregas unha palabra equivalente na nosa lingua (logo podemos propñela á RAG ou á RAE, a ver si a aceptan)

- Para 3º e 4º de ESO un traballo de mitoloxía:

1. Averiguar a que personaxe mitolóxico fai referencia esta viñeta de Obama. Para elo ten en conta as seguintes pistas:

Era un titán, fillo de Xapeto e, polo tanto, irmán de Prometeo.
Por rebelarse contra os deuses na titanomaquia, Zeus castigouno a ter que cargar contra cos ceos
O seu nome propio utilizámolo como nome común, para designar un libro que contén mapas.

2. Nunha ocasión, o noso titán puido librarse por pouco tempo da súa carga, xa que conseguiu que un forzudo heroe o substituíse. Pero este heroe tiña moitos traballos que facer, polo que enganouno e o pobre titán volveu de novo ao seu choio. De heroe se trataba?
3. Averiguar que personaxe mitolóxico o convertiu en pedra, dando lugar a un importante accidente xeográfico no norte de África.

Para dar a túa resposta, fai un comentario a este artigo e non esquezas poñer o teu nome, para que a profe che poda subir a nota. Date presa, porque só os primeiros comentario coas solucións correctas serán publicados e terán dereito a subida de nota.

Viaxe a Grecia

2009-01-22T17:16:00.006+01:00

Para descansar un pouquiño e para que a uns cantos se lle vaia abrindo o apetito, aquí vai un pequeno anticipo da viaxe que faremos o IES de Melide xunto co IES Alfredo Brañas de Carballo e o IES de Ames. Só faltan dous meses, non queda nada!

Ver mapa más grande

Concurso Odisea

2009-01-16T10:50:00.005+01:00

Que agardades para apuntarvos ao concurso Odisea?. Como xa sabedes, por outros anos, é un concurso en liña, organizado pola SEEC (Sociedade Galega de Estudios Clásicos), que terá lugar do 2 ao 5 de febreiro. Consiste en responder a preguntas relacionadas coa cultura clásica que van saíndo cada día na páxina da SEEC. O último día a pregunta é máis complicada, en realidade é un preguntón: moitas preguntas é coas iniciais das respostas fórmase unha palabra clave. A verdade é que as preguntas non son fáciles, pero o ano pasado conseguimos chegar á fase final e, sobre todo, pasámolo moi ben e aprendimos moito. Os premios son pelas, que nunca veñen mal, sobre todo ás que estades apuntadas á viaxe a Grecia. Aquí podedes ver as bases do concurso con todo detalle. Veña, que so temos ata o día 30 de xaneiro para inscribirnos.

Morte e resurección na mitoloxía sumeria: Ishtar e Tammuz

2009-01-15T15:36:00.006+01:00

Tammuz, desposado coa deusa Ishtar (señora do firmamento, deusa do amor e da guerra) é un deus da fertilidade e do milagro das colleitas.
Conta unha lenda que a deusa Ishtar descendeu ós infernos para salvar a Tammuz da morte, dándolle de comer froitas. Mentres el estivo nos infernos, a vexetación marchitou, pero cando Ishtar o rescatou, a vexetación volveu florecer.

Na cultura sumeria, a recolleita dos cultivo simboliza a morte da Tammuz mentres que a sembra, explicanos a súa resurreción.

Morte e resurección na mitoloxía grega: Perséfone e Deméter

2009-01-13T12:23:00.010+01:00

Acabamos de estudiar en clase o mito de Perséfone, filla da deusa das colleitas Deméter. Hades, deus dos Infernos e irmán de Deméter, namorase da súa sobriña e, considerando o sozinho que estaba alí abaixo e a posiblidade -ben fundada- de que á rapaza non lle fixese moita gracia a súa compaña, decide raptala.
Deméter, desesperada, busca á súa filla e non a atopa por ningures. Grazas a un soplo de Triptólemo, entérase de que Perséfone está no Hades co seu irmán, o moi desgraciado!. Entón, recurre ao seu outro irmán, Zeus, e pai putativo da raparariga e suplícalle que lle devolvese á súa filla. Pero nos Infernos quen manda era Hades e, agora que por fin ten unha raíña, non está disposto a renunciar a ela.
Ata tal punto sofre Deméter a ausencia da súa filla, que descoida as súas tarefas, os homes deixan de colleitar e comezan a morrer de fame.
Ante tal situación de crise, Zeus decide intervir e permite a Perséfone voltar á terra coa súa nai se non tomou ningún alimento nas mansións de Hades. Pero resulta que Perséfone comera sete pebidas de granada! e agora? Pois, Zeus, que ao fin ao cabo non quere ver morrer aos homes (se non, a quen lle ía lanzar el os raios?) busca un apaño: Perséfone pasará sete meses ao ano, un por cada pebida, co seu esposo no Hades, e os cinco restantes coa súa nai Deméter. Entón, cando volve a súa filla do Hades, Deméter está feliz e fai que a terra produza e se encha de froitos. Pero cando a filla a abandóaa, súmese nunha profunda depresesión e abandoa ela tamén o seu traballo, deixando á terra sen vida.
Perséfone ven sendo como a semente, que está "morta" varios meses ao ano para logo na primavera rexurdir con forza. Unha vez máis volvemos a comprobar como a mitoloxía era un xeito de entender o mundo e buscar explicacións, neste caso de fenómenos naturais como os ciclos naturais de producción ou estacións do ano.
Coñecemos mitos de outras culturas ou relixión que traten tamén a morte e a resurección para explicar isto mesmo? Agardamos as vosas colaboracións.

Heracles

2009-01-13T12:12:00.007+01:00

Heracles ou Hércules era un dos deuses máis importantes da mitoloxía grega. Fillo de Zeus e unha mortal, Alcmena, representaba a forza física empregada para liberar ao mundo e aos homes de monstros. A figura de Heracles está moi presente en todo o Mediterráneo e identificouse con héroes doutras culturas. A nosa cultura abunda en lugares e monumentos relacionados con Hércules ou Heracles. Recordas algún?

Heracles/Hércules

View SlideShare presentation or Upload your own. (tags: mitoloxia hidra-lerna)

Deuses menores e seres míticos

2009-01-13T11:59:00.005+01:00

Seguindo co noso esquema de traballo, imos agora a ver outros deuses e divindades secundarias, non por elo menos importantes. Na presentación tamén temos outros seres da mitoloxía grega, como sereas, sátiros, centauros... que están presentes en moitos mitos. Non esquezas que nesta presentación podes consultalos.

Deuses menores e seres míticos

View SlideShare presentation or Upload your own. (tags: monstruos monstros)

A cabeza de Medusa

2009-01-06T20:49:00.015+01:00

Con este título de resonancias mitolóxicas, ven de publicarse a última novela de Marilar Aleixandre, premio da Fundación Caixa Galicia 2008. Nela cóntasenos a historia de Lupe e Sofía, dúas estudantes de 2º de Bac que son violadas ao voltar dunha cea de entroido cos seus compañeiros de instituto. Ao igual que Medusa, as dúas rapazas descubrirán como moitos non se atreven a miralas de fronte e sufrirán a súa propia cabeleira de serpes, debaténdose entre denunciar a agresión ante a xustiza ou rendirse ante as presións do entorno, especialmente dos seus propios compañeiros de instituto. Avanzando as súas páxinas atopámonos con situacións familiares: a vida cotiá no instituto, profes, clases, broncas... sen que falten ligues e amores.

A autora fai un acertado tratamento do mito da Medusa, no que, ao igual que en moitas sociedades actuais, castígase á muller agredida e non ao agresor. Marilar segue a versión do poeta latino Ovidio, quen na súa obra Metamorfoses refírenos como Medusa era una fermosa muller castigada por Atenea (Minerva) cando foi violada por Poseidón no seu templo. A deusa fixo que a súa cabeleira se transformase en serpes e que os seus ollos convertesen en pedra a quen a miraba.

A escritora xa se achegara a mitoloxía clásica e, en concreto, ao poeta Ovidio na súa obra "Mudanzas" (Pen Clube, 2007), poemario inspirado nas "Metamorfoses".

Os deuses olímpicos

2008-12-20T21:55:00.007+01:00

Despois de pasar unha tempada investigando sobre as distintas unións de Zeus, imos estudiar os principais deuses, os chamados "deuses olímpicos", porque estaban alá moi felices, no monte Olimpo de banquete en banquete, bebendo néctar e ambrosía. Agora van ser os de 3º de ESO os que fagan un post sobre cada un dos deuses, ou sexa que ide quentando motores para comezar o novo ano co blog. De momento tedes información suficiente para completar as actividades do caderno. E aí vai unha felicitación en grego:

καλά Χριστούγεννα και Χρὀνια Πολλά

(un punto máis para quen traduza isto ben!)

Deuses Olímpicos

View SlideShare presentation or Upload your own. (tags: hades dioniso)

Reivindicacións na Acrópole

2008-12-17T19:19:00.006+01:00

Este é o aspacto que amosou a Acrópole de Atenas hoxe, martes 16 de decembro, dende primeiras horas da mañá. Un grupo de estudiantes depregaron este gran pano no muro noreste da Acrópole, visible dende moitos puntos da cidade. Na pancarta faise un chamamento á resistencia, "αντίταση", para mañán, 18 de decembro, día europeo da solidariedade.
Dende a morte dun rapaz de 15 anos, o pasado 6 de decembro, a causa dun disparao da policía, estanse a producir en Grecia numerosas e violentas protestas. Os protagonistas destes conflitos son os estudiantes, en moitos casos secundados por profesores e cidadáns en xeral.
Que está a pasar? Foi só a morte de Alexis Grigoropulos o que motivou esta "revolta"? Son indudables os efectos da crise económica mundial nun país coma Grecia, onde o custe da vida é semellante a España, mentres que o salario medio anda polos 700 € (Un mestre gaña 1.100 € ao mes). Pero, por outra banda, compre saber que pasa co sistema educativo grego. Antes do ingreso dos novos países membros da UE, o presuposto de educación en Grecia era un dos máis baixos dos países europeos. Para facernos unha idea, basta como exemplo o feito de que é practicamante imposible que un estudiante grego aprobe o equivalente á selectividade, sen pasar un ano por una academia privada, xa que os centros públicos non preparan para o ingreso na universidade.
Que pasou con aquela Grecia tan preocupada pola educación dos mozos, tal como nos conta Aristófanes nas Nubes?

Rematando coas amantes de Zeus

2008-12-17T13:38:00.006+01:00

Para rematar co traballo deste trimestre, que vos parece este video titulado "Amores de Zeus"? Seremos quen de facer algo parecido a isto algún día?

Zeus - Leto

2008-12-13T16:38:00.002+01:00

Leto era filla dos titáns Febe e Ceo, nai de Artemisa (deusa da caza) e Apolo (deus da adiviñación, das artes e da música). Foi unha das moitas amantes de Zeus. Hera desterrouna e todos os países e illas negáronse a darlle a Leto un fogar para que naceran os seus fillos, por temor a unha posible vinganza de Hera, pero logo dunha longa viaxe chegou a insua (illa flotante) de Delos, no mar Exeo, alí Leto pediu aloxamento e recibiu a hospitalidade dos seus habitantes. No momento en que Leto recibiu a hospitalidade dos habitantes de Delos surxironlle catro columnas dende o fondo do mar que a deixaron firmemente anclada para sempre, e pasou de ser unha insua a ser unha illa. Na illa de Delos naceron os seus dous fillos xemelgos Apolo e Artemisa. A illa de Delos dende eso momento foi a illa sagrada de Apolo.
(Fonte: Enciclopedia Encarta)

Zeus e Dánae

2008-12-12T10:43:00.008+01:00

Dánae era filla de Acrisio, rei de Argos.
Este, debido a carencia de descendencia de fillos varóns, acudiu a un oráculo para saber se esto cambiaria. O oráculo díxolle, "Serás asasinado por un dos teus netos".

Para que isto non sucedese, encerrou a Dánae nunha torre de bronce ou nunha cova.

Zeus namorouse tolamente de Dánae, e para seducila e lograr introducirse dentro da súa prisión, convertiuse nunha nunha choiva de ouro(símbolo do poder e seducción da riqueza)

Trala union, Dánae quedou embarazada de seu fillo Perseo.

Acrisio cheo de ira, abandona a fillo e nai no mar dentro dun cofre de madeira. Para que Dánae e Perseo sobreviviran, Zeus pediulle a seu irmán Poseidon que calmase as augas dos mares, e ambos sobreviviron.

Alcanzaron a costa da illa de Sérifos, donde foron recollidos por Dictis, irmán do rei da illa, Polidectes, quen criou a Perseo.

Máis tarde despois de que Perseo matase a Medusa e rescatase a Androsena, cumpliuse a profecia do oráculo.

Zeus e Semele

2008-12-09T12:15:00.006+01:00

Cadmo casa con Harmonía, fillo de Ares e Afrodita, e á voda acuden todos os deuses. Desta unión nace Sémele e Zeus uníndose coa xoven ten a Dionisos da seguinte maneira:
non habendo acabado a xestación do neno, Hera, ciumenta desta unión, facéndose pasar pola súa nodriza, convence a Sémele de que lle pida a Zeus que se mostre con toda a súa grandeza e o seu poder para saber si é realmente o pai dos deuses ou un farsante.

Entón Sémele pídelle a Zeus que lle conceda un deseo e que llo xure pola Estixe, Zeus comete o erro de facelo arrastrado polo desexo. Sémele pide velo en toda a extensión do seu poder. Zeus négase pero non pode negarse a cumplir a súa promesa. Nese momento cando o pai dos deuses fai unha demostración de todo o seu poder basado fundamentalmente en raios e lóstregos, que loxicamente reducen a cenizas á pobre Sémele sin que Zeus poda facer nada para impedilo.
Antes de ser consumida Sémele, Zeus extrae a criatura que está no seu ventre e para completar a súa xestación, introdúceselle no seu propio muslo donde o cose con moito coidado e de onde o sacará cando pasen os nove meses necesarios.

Desde o seu nacemento o neno ó que se lle chamou Dionisio ou Baco foi considerado deus inmortal pese a que era fillo dunha mortal, aínda que trala súa morte foi divinizada.

Zeus e Temis

2008-12-07T20:27:00.009+01:00

Temis era filla de Urano e Xea e polo tanto, tía de Zeus. Temis era a deusa da orde e da xustiza e encargábase de rexilas leis. Dicíase que cando un mortal imcumpría as leis, ela advertía a Némesis, a deusa da discoradia, e esta castigábao. Foi a constructora do templo de Delfos.

A unión de Zeus e Temis é moi importante e simboliza " A Lei Suprema " pois o deus de todos os deuses esta a casar coa XUSTIZA. Temis era moi respetada e dicíase que era a titánide máis antiga. Ata Hera a respetaba e se dirixía a ela como "Señora Temis".

Desta unión nacen divinidades moi importantes tales como as Moiras ( Parcas ), as Horas e astrea.

As Moiras eran tres fiandeiras que tiñan no seu tear o destino dos mortais. Elas tiñan nas súas mans o principio e o fin da vida dos homes o cal estaba encarnado nos fíos do seu tear.

As Horas era as deusas das estacións do ano nun principio, pero logo foron consideradas coma as deusas da xustiza xunto coa súa irmá Astrea.

Astrea " a estrelada " era a portadora dos raios de Zeus. Era unha deusa alada e cunha coroa brillante e que levaba nas súas mans os raios de seu pai. Ela era totalmente fiel ó deus supremo e este agradecido decidiu honrala convertíndoa na constelación Virgo e permitíndolle ser virxe.

Zeus e Metis

2008-12-05T16:20:00.004+01:00

Zeus únese a Metis, deusa da intelixencia e filla de Oceano e de Tetis e polo tanto curmá de Zeus. Foi quen lle proporcionou a Zeus un bebedizo para que llo dese a seu pai Cronos e así conseguir que este vomitase a todos os fillos que posteriormente devorara.
Metis foi o primeiro amor de Zeus e este, deixouna embarazada. Pero logo, un oráculo de Urano e Xea predixo que o segundo fillo que Zeus tivese con ela, íao destronar como fixera el con seu pai. Zeus, asustado pola predición, decide devorar a Metis. A partir de entón, Metis continuará albergando no seu interior ó seu fillo e este seguirase desenvolvendo, a pesar de estar no interior de seu pai. Isto provoca que o fillo do deus supremo adquira os seus coñecementos ancestrais.
Ó cabo dun tempo, Zeus sufre unhas terribles dores de cabeza e decide chamar a Hefesto, o ferreiro dos deuses, para que lle abrise a cabeza cunha acha e lle quitase a dor.
Da cabeza de Zeus nace entón Atenea, xoven e fermosa, completamente armada co seu casco e escudo. Atenea será, polo tanto, a deusa da sabiduría e da guerra ademais de ser un dos deuses do Olimpo.

Zeus-Ío

2008-12-05T11:03:00.005+01:00

Na mitoloxía grega, Ío era a doncela de Argos,filla do deus do río Ínaco, sacerdotisa de Hera, que foi amada por Zeus.
Para unirse a ela,Zeus transformouse en néboa.
Este transformouna en vaca branca para protexela dos celos da súa muller,Hera. Sen embargo, como esta sospeitaba que o animal era a amante do seu marido,pediulle que lla regalara e,unha vez conseguido,entregoulla a Argos,o monstro dos cen ollos,para que a vixiara.Como o monstro nunca durmía con todos os seus ollos cerrados, a Ío resultáballe imposible escapar ata que Zeus enviou ao seu fillo, o deus Hermes, para que a rescatara. Hermes inxenióusellas para matar ao monstro facendo que se durmira con todos os seus ollos cerrados contándolle aburridas historias. Entón Hera enviou un tabao para que a atormentara coas súas picaduras. Ío vagaba pola terra sen descanso ata que atravesou nadando o mar e chegou a Exipto; en honor a ela este mar leva o seu nome, Xónico. Alí recuperou a súa forma física orixinal e deu a Zeus un fillo, Épafo, antepasado do heroe grego Hércules.

(Fonte:Wikipedia)

Zeus & Europa

2008-12-05T10:59:00.009+01:00

Europa era unha princesa filla do rei fenicio Aginor e da raíña Telefasa de Tiro (situado no que agora é o sur do Libano).
Zeus namorouse dela, para seducila transformouse en touro branco e achegouselle mentres paseaba pola praia. A moza agarimouno e vendo que era manso montouse na súa espalda, entón o touro adentrouse no mar e nadou ata a illa de Creata. Alí reveloulle a súa identidade e uniuse a ela. O acto amoroso tivo lugar baixo un plátano, árbol que, segundo a mitoloxía, debe que as súas follas sexan perennes a este acontecemento. Naceron desta unión Minos (lendario rei de Creta), Sarpedón e Radamantis.

Zeus non puido quedarse con Europa, e para compensala fíxolle tres agasallos: o autómata de bronce que coidaba das costas de Creta contra os desembarcos inimigos, un can infalible na cacería e unha xabalina que sempre atinaba no branco elixido.

Ademais disto, propiciou o matrimonio entre Europa e Asterión, o Rei de Creta, que adoptou os seus tres fillos.

Desta liñaxe descende o minotauro.

Fonte: wikipedi.org e libreopinion.com

Zeus e Mnemosine

2008-12-02T12:29:00.004+01:00

Os antigos crían que os artistas non eran máis que instrumentos en mans dos deuses. Os seus talentos de pouco valían se neles non mediaba a intervención das musas.

As musas eran nove irmás, fillas de Zeus e froito doutras tantas noites de paixón coa deusa da Memoria, Mnemosine. Para seducila, disfrazouse de pastor e uniuse a ela durante nove noites consecutivas na Piéride (Macedonia), preto do monte Olimpo. Froito desta relación naceron Calíope (protectora da Épica), Clío (da Historia), Erato (Lírica), Euterpe (Música), Melponeme (Traxedia), Talía (Comedia), Terpsícore (Danza), Polimnia (Pantomima) e Urania, protectora da Astronomía.

As nove musas, de Carlos Mérida

Pero esta unión non foi só froito da luxuria: era un designio dos deuses orixinais, que ó finalizar a Titanomaquia lle encargaron ó Crónida a creación das divindades necesarias para protexer a nova orde establecida. Deste xeito, Zeus outorgoulle a Mnemosine a facultade de saber todo o que foi, é e será, de coñecer as raíces da creación e de darlle nome a todo o que existe. Fonte: laprensa.com

Zeus e Alcmena

2008-12-02T12:20:00.005+01:00

Alcmena, esposa do rei de Tebas Anfitrión, destacaba moito pola súa beleza. Zeus, que estaba namorado de Alcmena, aproveitou a falta do marido desta para seducila para poder estar con ela. Para seducila, Zeus adoptou a forma do seu marido. Zeus alargou esa noite, para poder pasar máis tempo con ela e para poder enxendrar a Heracles. Ó día seguinte, cando chegou Anfitrión, contoulle todo o que sucedera e él deuse conta de que fora substituído, por outro. O adiviño Tiresias, aclaroulles que ían ter dous fillos: Iflicles, fillo de Anfitrión, e Heracles, fillo de Zeus. Entón Anfitrión, aceptando a voluntade de Zeus, perdoa á súa esposa Alcmena, e adopta a Heracles (ou Hércules) como fillo propio.

ZEUS - HERA

2008-12-02T12:05:00.005+01:00

Para unirse con Hera, a sua irmá e esposa lexitima, Zeus transformouse en cuco. Hera é moi celosa e persegue as amantes e os fillos de Zeus.
Da unión entre Zeus e Hera nacen Ares (deus da guerra), Hefesto (deus dos ferreiros), Ilitia (deus dos partos) e Hebe (deusa da xuventude).
O emblema de Hera é o pavo real. O seu nome romano é Xuno.
É deusa dos matrimonios e raiña dos deuses.
Hera ten varios templos adicados. Entre eles o seu santuario situado entre as antigas cidades micénicas de Argos e Micenas. Outro centro principal de culto a Hera estaba na Illa de Samos. Tamén tiña templos adicados en lugares como Olimpia, Corintio, Tirinto, Peracora (Ismo de Corinto ) e na Illa de Delfos. Na Magna Grecia construíronse dous templos dóricos a Hera sobre o 500a.C. e o 450a.C., durante moito tempo foi chamado “Templo de Poseidón”, no grupo do Paestum foi identificado nos anos 1950 un segundo templo de Hera.
Hera axudou os gregos na guerra de Troia e non se rendiu ata que a cidade de quedou destruida.
(Fonte: Wikipedia)

Vida amorosa de Zeus

2008-11-24T23:39:00.009+01:00

Zeus era un fenómeno.
A esta conclusión chegamos despois de dar un pequeno repaso polas súas amantes e como se apañou para seducilas. Por que ligaba tanto Zeus? A verdade é que podíao todo e non quería perderse nada: nin deusas, nin mulleres, nin tampouco homes. Nun diálogo de Luciano de Samosata, Zeus quéixase a Eros de que o transforme para namorar amantes e de que elas se asusten se o chegan a ver na súa propia forma.
Seguindo a nosa consigna de que a mitoloxía é unha forma de interpretar o mundo e explicar aquilo que a ciencia non era capaz de explicar, como podemos interpretar estas unións de Zeus?

Amantes Zeus

View SlideShare presentation or Upload your own.

Dous días con Chiron

2008-11-23T23:48:00.007+01:00

Mentres non me decido a crear un blog persoal, vou facer trampa e utlizar Ἀσπασία, o blog de aula, para escribir sobre o un curso (ou máis ben, a primeira parte dun curso) que fixen o 21 e 22 de novembro en Santiago.

Xa que isto o van ler as miñas alumnas/os, explícome un pouco. A Sociedade de Estudios Clásicos (si, os que fan o do teatro de Lugo e o concursazo Odisea, no que o pasamos tan ben) organizou un curso para que os profes de clásicas aprendésemos a usar os recursos da web 2.0: blogs, wikis, aulas vituais... O curso estivo impartido por membros de Chiron, unha web colaborativa formada por profesores de clásicas. Ensináronos un montón de cousas, todas elas ferramentas moi uteis para traballar na clase. Eu xa coñecía o traballo de varios deles, porque entraba nos seus blogs e páxinas web, ás veces sen saber que estaban en Chiron.

O primeiro día de curso marchei algo depre para casa,porque me veía desbordada por tantas cousas e estaba "apabullada" por todo o que facían os demais. Pouco apouco funme tranquilizando e vendo, que xa sabía facer algunhas cousas e que outras as podía aprender rápido e, sobre todo, que ía contar cunha axuda inmellorable par facelas.

Tivemos problemas técnicos gordos, como quedarnos sen rede e non poder facer as primeiras prácticas do que estabamos aprendendo (...e iso que estabamos nun insti de cidade, para que vexades que non só en Melide temos unha rede cutre) Pero a pesar dos problemas, eu aprendín algo moi importante: que xusto con estas ferramentas e este modelo de traballo, podo conseguir cambiar o meu modelo de ensinanza e facer que sexa colaborativa. Espero que as miñas alumnas/os noten un "antes e un despois" de deste curso.

E xa para rematar, direivos que estou facendo "deberes" do curso (si,os profes tamén temos deberes) e que o estou pasando ben. E como as diversións hai que compartilas hai van deberes para as de 4º de ESO: buscade en google quen era Quiron , no que se inspiraron os da web Χείρων-Chiron para buscar un nome, e facede a vosa primeira entrada.

Aspasia, na sombra de Pericles

2008-11-23T23:28:00.007+01:00

Eliximos o nome de Aspasia para o noso blog de aula, porque foi unha de tantas mulleres na historia que viviron na sombra dun home.

Aspasia chegou a Atenas con 20 anos, no 450 a. C., procedente de Mileto. Era unha muller fermosa e moi instruída, algo pouco común nas mulleres atenienses. Algunhas fontes considérana mestra de retórica e autora de discursos xurídicos.

A intelixencia e desenvoltura non eran propias das mulleres decentes, e quizás por isto se lle acusaba de “hetera” (cortesá ou “muller de compañía”). As heteras eran as únicas mulleres “liberadas” en Atenas, xa que ademais de recibir educación esmerada eran independentes xuridicamente, é dicir podían ter propiedades e disfrutar delas sen estar tuteladas por un home.
Pericles, o gran político do s. V a. C. artífice da democracia ateniense, namorouse dela e fíxoa a súa muller (estaba divorciado dunha primeira).
Pericles permitía que Aspasia estivese presente nas reunións importantes e que opinase, cousa que supuxo un grande escándalo, motivo de moitas acusacións dos seus inimigos e ridiculización de cómicos como Aristófanes.
Historiadores coma Plutarco sinalan que a súa influencia sobre Pericles era moi grande e que puido ser ela a que inspirou parte da liña política do seu home.
Aspasia converteu a súa casa nun centro cultural que puido ser frecuentado polo propio Sócrates. Moitos nobres atenienses levaban as súas esposas para que a escoitasen falar.
Luciano de Samósata di de Aspasia que era “modelo de sabedoría”, e “a admirada do admirable Olímpico”, referíndose a Pericles. Dela destaca a “súa sabedoría política e a súa visión, a súa axilidade de mente e a súa penetración”.

Con este blog nos pretendemos saír da sombra e sacar á luz o noso traballo na aula de cultura clásica e grego. Gustaríanos que o noso blog fose tan visitado como a casa de Pericles e Aspasia.