APRENDENDO A SER PROFE DE CLÁSICAS

Hoxe toca de novo impartir unha charla dentro das xornadas que organiza a SEEC co título "A influencia de Grecia e Roma na cultura occidental".
Ao igual que hai un par de anos cos alumnos do máster de Filosofía, volvo a sentir un pouco de vergoña, porque o meu traballo é moi cativo ao lado dos "imprescindibles" que cito. Espero que o feito de compartir experiencias, dúbidas, medos e proxectos con alumnado de máster, postgrao e outros compañeiros, venza estes reparos meus e nos permita pasar un rato agradable.

Un novo curso sen o noso Hermes

Hoxe hai un mes que nos deixou o noso Hermes. Non pretendemos facer aquí unha reseña biográfica, pero só indicar para os despistados ou profanos que o seu nome mortal era Juanvi Santa Isabel, profesor de clásicas na Comunidad Valenciana. Coñecimos o seu magnífico traballo no CEFIRE da súa comunidade a través da Domus Baebia Saguntina, e vímolo en directo nos Ludi Saguntini de 2010, aos que tivemos a sorte de asistir. Non deixábamos de ler no seu blog Los sueños de Hermes as crónicas semanais que escribía cada mércores, día de Hermes-Mercurio.
A profe que abaixo asina tivo o privilexio de ser a súa alumna nas xornadas de Chiron en Compostela de 2011. En menos de dúas horas de exposición foi quen de ensinarnos o seu bo facer, contaxiar o seu entusiasmo e, sobre todo, gañar a nosa simpatía do xeito que só saben facelo as boas persoas.
Costa traballo asimilar a ausencia dunha persoa tan vital, pero tamén costa traballo recoñecer como as relacións virtuais poder chegar a ser poderosas até o punto de facer sentir tan de cerca a perda dun compañeiro tan distantante xeográficamente. Coa partida do noso Juanvi, sentimos máis que nunca a pertenza a esa rede que forte que é Chiron.
Só nos queda suplicar aos inmortais que o noso Hermes nos siga guiando dende o Olimpo, onde sen dúbida estará. Ὅν οἱ θεοὶ φιλοῦσιν, ἀποθνήσκει νέος.

Aprendendo a ser profe

Hoxe teño unha pequena charla na facultade de ciencias da educación da USC con futuros profes de secundaria (se a crise non o impide). Non me fixen de rogar e aceptei, porque deixeime contaxiar de contado polo entusiasmo de Zeltia Laya, ex-alumna do IES de Melide e compañeira de prácticas na materia de filosofía, que foi quen mo propuxo. Sinto certo pudor ao publicar este post coa presentación que segue, porque penso que eu non podo ensinar nada sobre didáctica e bastante teño con superar as propias frustracións. Como moito, poido compartir a miña experiencia e, se cadra, a moita ilusión que aínda me queda a pesares dos fracasos de cada día.

Aprendendo a ser profe

View more presentations from Susana Losada